Tja, kleine kinderen worden groot… daar kan onze Annie over meepraten in dit leuk verhaal.

Kracht
Een ding is zeker.
Onze Lieve Heer heeft in zijn scheppingsdrift geen rekening gehouden met de kwetsbare rug van de mens. Hij schiep de bomen, de struiken, de prachtige bloemen en… onkruid. En dat moet gewied worden. Tenminste, dat vinden wij.
Misschien lag het wel niet in zijn bedoeling dat de mens evolueerde tot een wiedend mens.
Maar we kunnen er niet omheen. Ons visitekaartje ligt aan de straat en dat zal onkruidvrij moeten zijn. Want er wordt wat af geoordeeld tijdens een wandeling door het dorp. Zelfs ik doe dit.
Met een blik van misprijzen en stiekem stille bewondering, bekijk ik de weelderige opkomst van kamille, springkruid en andere grassen die in voortuintjes niet horen te staan.
Ik, gevoelig als ik ben voor kletspraatjes, laat me daardoor steeds misleiden en voel dan dagen mijn rug protesteren.
Ooit, jaren geleden, had ik een hulpje, mijn eigen tuinknecht Ruben. Onze oudste was steeds bereid om mee te helpen in de tuin. Niets was hem te veel. Schoffelen, harken en wat belangrijker was: onkruid wieden. Dat er in die tijd niet veel bloeide doordat de bloemen voortijdig onthoofd werden, nam ik op de koop toe. Zo’n enthousiast kind moet toch een kans krijgen.
Mamma helpen deed hij voor zijn plezier.
In die tijd was ik de vrouw in zijn leven, zelfs de kleuterjuf kon er niet tegenop.
Ik prees hem regelrecht de hemel in en hoopte langs deze weg onze samenwerking te vereeuwigen. Ruben heeft inmiddels, onwetend van de stille verlangens die zijn moeder koesterde, ondertussen wraak genomen.
De vraag “wil jij me in de tuin helpen?” wordt beantwoord met de tegenvraag “wat schuift dat?”
Voor zijn plezier in de tuin werken is verleden tijd.
De vrouw in zijn leven is bij toerbeurt steeds een andere ‘bijna’ vrouw. En ik weet het haast zeker, zij heeft geen tuin te wieden.
Zijn enthousiasme is nog steeds groot, maar richt zich tegenwoordig meer op andere kwaliteiten.
Zijn kennis van onkruid wordt alleen maar vertaald in Latijnse benamingen.
Dacht ik…
Gisteren, tijdens het boodschappen doen, viel mijn oog op het prikbord bij de supermarkt.
“Biedt zich aan. Enthousiaste jongeman, voor het bijhouden van uw tuintje. Tel… Vraag naar Ruben”
Annie Kessels
(uit de SKO bundel: Heksenketel, 1997)
Plaats een reactie