Schrijvers Kring Ospel

De schitterende wintertuin van onze Peter en Anja aan de Houwakkersteeg riep bij onze Karin dit betoverend plaatje op.

Wintertuin

Alles rondom is wit

Dat laat zich niet temperen

door een grauwe lucht

zwaar van bottenkoude nevel!

Nee zelfs als de zon niet schijnt

blinkt lokt fluistert het ongerepte

Met de lichtheid van blaadjes

vliegen koolmeesjes pimpelmeesjes

roodborstjes mussen merels

mijn dag binnen

Ze schijnen zon

Springlevend zijn hun

warme lichaampjes

in de vrieskou

Luidruchtig kwetteren ze

van hun bestaan

tegen de vetbollen vol zaadjes

Ze kleuren ze trillen ze proeven de tuin

Ze schijnen zon

© Karin Vossen

Tijdens een van de Ospelse wandelroutes, kom je langs het veldkruis aan de Oude Dijk. Onze dierbare An schreef daar als vanzelf deze prachtige klassieke tekst bij.

Sta even stil in deze jachtige tijd

bij het kruis waaronder de mensheid lijdt

Weest blij als u het niet hoeft te dragen

Draagt u wel, kunt u hier sterkte vragen

Als u hier bij stil heeft gestaan

zult u getroost weer verder gaan

© An Cuijpers

Wat zijn die Nederweerter kanalen nog steeds een bron van genieten! Een sfeervol gedicht van onze dierbare An.

Kanalen

Vaak kijk ik bij dit hekje

vol bewondering naar dit plekje

Een reiger staat er te vissen misschien
ook kun je er het ijsvogeltje zien

De Noordervaart kan je ’s winters bekoren

met schaatsers als het hard heeft gevroren

Verder, bij de viersprong der kanalen,

vertraagt de schoonheid mijn pedalen:

laaiende toortsen van bloeiende brem

markeren het fietspad in mei

Ik gehoorzaam dan mijn innerlijke stem

en ga hier niet zomaar voorbij

Ja ik heb mijn hart verpand

aan de kanalen in ’t Nederweerter land

© An Cuijpers

Vandaag starten we met een bloemlezing uit onze bundel “En dan weer verder te gaan”. Mede op verzoek van Ben Houben, hebben we in 2011 prachtige gedichten geschreven bij wandelroutes in Ospel. Meer informatie lees je hier: artikelen wandelbundel

Onze An opent de rij met dit speels gedicht. Een mooi eerbetoon aan een stukje geschiedenis van Ospel.

De windmolen

In Ospel maalde De Korenbloem

van oudsher al van koren bloem.

Zijn wieken dansten als speelse makkers

en de bloem ging naar de bakkers:

drie bakkersgeneraties

die maakten creaties

van lekkere vlaaien en dikke mikken.

Dat was naar de zin van de Ospelse Vlikken.

Niet alleen het meel leverde de molenaar trouw:

de molenaarsdochter werd zelfs bakkersvrouw.

De molen staat hier al veel jaren

in ’t hart gebakken van de Ospelnaren.

Ze willen haar als monument bewaren!

© An Cuijpers

Het wisselen van het oude naar het nieuwe jaar inspireerde onze Resi tot deze mooi overpeinzing.

Alweer een jaar voorbij

We nemen afscheid van wat was. Van onze belevenissen de afgelopen 365 dagen, de zaken die we over zouden willen doen of de dingen die we liever snel vergeten.

De laatste dag van het jaar tekent de herinnering, zowel goed als slecht. Je kunt terug kijken, maar niet terug leven.

Iedereen ervaart het jaareinde anders: er zijn trieste gevoelens van een afscheid of een vreugdevol emotioneel verlangen naar een  nieuw begin.

Het deint als golven door het hoofd en levert strijd om voorrang.

Je kunt hoopvol vooruit kijken, maar helaas niet voorzien.

En dan zijn we opeens nog maar 12 slagen verwijderd van het nieuwe jaar, die nieuwe kans, dat eeuwige verlangen naar iets positiefs, bijvoorbeeld naar vrede in ons zelf en in de wereld. 

12 slagen naar nieuw geloof in de mens, persoonlijk of universeel. Hebben wij de macht en de kracht om 2026 te laten slagen?

Ik wens iedereen in ieder geval veel moed en wijsheid om er een mooi nieuw jaar van te maken.

© Resi Faessen

Moge 2026 jullie veel mooie, bijzondere en gelukkige momenten brengen!

Wij wensen jullie allemaal heel fijne feestdagen, samen met degenen die jullie dierbaar zijn.

Deze prachtige warme Kerstgedachte van onze Anja nodigt uit om een paar keer te “proeven”.

Kerstgedachte

Ik zie in mijn dromen

een blauwig licht van ontelbare sterren,

een Christuskind en een door rampen

geteisterde wereld.

De nacht had geen rust gebracht.

In gedachten zie ik een ruimte met lange tafels…

Laten we tafels dekken en gastvrij ontvangen

de kindsoldaten, en de vluchtelingen

Laten we tafels dekken en gastvrij ontvangen

de hongerige kinderen, de slachtoffers

Laten we tafels dekken en gastvrij ontvangen

de daklozen, de eenzamen

              een lege stoel…

Laten we zelfs voor de moordenaar de tafel dekken

 en hem gastvrij ontvangen

We spreiden een oogverblindend wit kleed uit

tussen  hemelse muziek en engelenzang

een zeldzaam moment van saamhorigheid

Ik zie in mijn droom

een blauwig licht van ontelbare sterren

en een liefdevol Christuskind

De nacht heeft rust gebracht

© Anja Massee

De donkere dagen voor Kerst vragen om een mooi verlichtende gedachte…

Er is genoeg voor iedereen

Zachte sneeuwvlokjes buiten

vol stilte van het oprecht luisteren naar elkaar

Een versierde open staande voordeur die zegt

kom binnen, je bent goed zoals je bent

Glinsterend engelenhaar in de kerstboom

dat elke discussie kalmeert

Glanzende kerstballen die iedereen

doen stralen van innerlijke vreugde

Glühwein

die ieders hart verwarmt

Brandende kaarsen die elk zwaar gemoed

van iedere medemens verlichten

Een zelfgebakken Kerststol
om spontaan met je buren te delen

Galmende kerkklokken in de nacht die oproepen

tot goede kleine dingen voor elkaar te DOEN

Oude Kerstliedjes die het verlangen voeden

een beter mens te zijn in een betere wereld

Deel zo veel uit als je maar kunt

er is meer dan genoeg

voor iedereen

© Karin Vossen

(VANDAAG 2 BERICHTEN)

Het begon met de (argeloos) hardop uitgesproken wensgedachte van Anja: wat zou ik graag een eigen gedichtenbundel uitgeven. Toen ze dat bij een paar gelegenheden herhaalde, zeiden wij, haar mede-SKO-leden, tegen elkaar: “Zullen wij haar verrassen en “in het geheim” een bundel voor haar maken, met een selectie van haar mooiste gedichten?” Zo gezegd zo gedaan! In samenwerking en overleg met haar zoon Peter-Paul zijn we ijverig aan de slag gegaan.

Een selectie maken uit de, pakweg, 200 gedichten viel nog niet mee! We hebben die grote stapel onder ons verdeeld om een verantwoorde keuze te kunnen maken. Na veel hersengekraak + goed overleg werd het een mooi geheel van gedichten die in dezelfde sfeer zijn geschreven. Via Peter-Paul konden wij foto’s toevoegen van o.a. hun prachtige tuin, waar Anja zo dierbare herinneringen aan heeft. Iedereen die ooit aan de Houwakkersteeg op bezoek is geweest, kan alleen maar beamen wat voor een paradijs dat was!

We hebben allemaal een aandeel gehad in de totstandkoming van de bundel. Maar voor Annie was het extra werk om de gedichten en foto’s goed tot hun recht te laten komen en te laten afdrukken bij een fotoboek-website. Dankjewel Annie!

En toen was het zover, dinsdagmiddag 2 december 2025. Toen Anja in de gaten kreeg wat voor een cadeau wij haar gaven, straalde haar hele gezicht van spontaan verrast zijn. De zon brak als het ware door in haar gezicht… Dat moment was goud waard! “Heb ik dat allemaal geschreven?“ vroeg ze zich verbaasd af. Als een professioneel schrijfster signeerde zij daarna onze exemplaren en toen was het tijd voor een toost met een lekker drankje.

Wij bedanken het personeel van afdeling Wilg van Sint Josef Meijel voor hun gastvrijheid en lieve inzet en Peter-Paul voor de spontane financiële ondersteuning.

Lieve lieve Anja, wij hopen dat je volop kunt genieten van jouw gedichtenbundel en dat je nog lang bij ons bent!

(foto’s: team Wilg Sint Jozef en Annie Kessels)

(VANDAAG 2 BERICHTEN)


Een knap geschreven en mooi gedicht waarmee onze Annie ons in wintersferen brengt.

Licht van vrede

In het grijze koude winterlicht verlangt elk mens

naar een thuiskomen in warmte

en liefde die je behoeden

voor grijze, koude gedachten

 en onrust die niet loslaten.

Het winterlicht laat weten

nu is de tijd om rust te zoeken, te vinden

Als straks sneeuw de wereld gladstrijkt,

harde randen laat vervagen en alles stil is

mogen wij stil in stilte zijn

Het winterlicht geeft ons een reden

om sfeerlichtjes te laten branden,

die wij zien glimmen in de ogen van onze kinderen

Een opgetogen glans van verwondering,

hoop en vertrouwen

Winterlicht geeft ruimte om

een vredeslicht voor elkaar te zijn en

grijze en koude gedachten los te laten

Baker de liefdevolle mantel van

een vredige winterlichte deken om je heen.

© Annie Kessels