Schrijvers Kring Ospel

Vandaag starten we met een bloemlezing uit onze bundel “En dan weer verder te gaan”. Mede op verzoek van Ben Houben, hebben we in 2011 prachtige gedichten geschreven bij wandelroutes in Ospel. Meer informatie lees je hier: artikelen wandelbundel

Onze An opent de rij met dit speels gedicht. Een mooi eerbetoon aan een stukje geschiedenis van Ospel.

De windmolen

In Ospel maalde De Korenbloem

van oudsher al van koren bloem.

Zijn wieken dansten als speelse makkers

en de bloem ging naar de bakkers:

drie bakkersgeneraties

die maakten creaties

van lekkere vlaaien en dikke mikken.

Dat was naar de zin van de Ospelse Vlikken.

Niet alleen het meel leverde de molenaar trouw:

de molenaarsdochter werd zelfs bakkersvrouw.

De molen staat hier al veel jaren

in ’t hart gebakken van de Ospelnaren.

Ze willen haar als monument bewaren!

© An Cuijpers

Het wisselen van het oude naar het nieuwe jaar inspireerde onze Resi tot deze mooi overpeinzing.

Alweer een jaar voorbij

We nemen afscheid van wat was. Van onze belevenissen de afgelopen 365 dagen, de zaken die we over zouden willen doen of de dingen die we liever snel vergeten.

De laatste dag van het jaar tekent de herinnering, zowel goed als slecht. Je kunt terug kijken, maar niet terug leven.

Iedereen ervaart het jaareinde anders: er zijn trieste gevoelens van een afscheid of een vreugdevol emotioneel verlangen naar een  nieuw begin.

Het deint als golven door het hoofd en levert strijd om voorrang.

Je kunt hoopvol vooruit kijken, maar helaas niet voorzien.

En dan zijn we opeens nog maar 12 slagen verwijderd van het nieuwe jaar, die nieuwe kans, dat eeuwige verlangen naar iets positiefs, bijvoorbeeld naar vrede in ons zelf en in de wereld. 

12 slagen naar nieuw geloof in de mens, persoonlijk of universeel. Hebben wij de macht en de kracht om 2026 te laten slagen?

Ik wens iedereen in ieder geval veel moed en wijsheid om er een mooi nieuw jaar van te maken.

© Resi Faessen

Moge 2026 jullie veel mooie, bijzondere en gelukkige momenten brengen!

Wij wensen jullie allemaal heel fijne feestdagen, samen met degenen die jullie dierbaar zijn.

Deze prachtige warme Kerstgedachte van onze Anja nodigt uit om een paar keer te “proeven”.

Kerstgedachte

Ik zie in mijn dromen

een blauwig licht van ontelbare sterren,

een Christuskind en een door rampen

geteisterde wereld.

De nacht had geen rust gebracht.

In gedachten zie ik een ruimte met lange tafels…

Laten we tafels dekken en gastvrij ontvangen

de kindsoldaten, en de vluchtelingen

Laten we tafels dekken en gastvrij ontvangen

de hongerige kinderen, de slachtoffers

Laten we tafels dekken en gastvrij ontvangen

de daklozen, de eenzamen

              een lege stoel…

Laten we zelfs voor de moordenaar de tafel dekken

 en hem gastvrij ontvangen

We spreiden een oogverblindend wit kleed uit

tussen  hemelse muziek en engelenzang

een zeldzaam moment van saamhorigheid

Ik zie in mijn droom

een blauwig licht van ontelbare sterren

en een liefdevol Christuskind

De nacht heeft rust gebracht

© Anja Massee

De donkere dagen voor Kerst vragen om een mooi verlichtende gedachte…

Er is genoeg voor iedereen

Zachte sneeuwvlokjes buiten

vol stilte van het oprecht luisteren naar elkaar

Een versierde open staande voordeur die zegt

kom binnen, je bent goed zoals je bent

Glinsterend engelenhaar in de kerstboom

dat elke discussie kalmeert

Glanzende kerstballen die iedereen

doen stralen van innerlijke vreugde

Glühwein

die ieders hart verwarmt

Brandende kaarsen die elk zwaar gemoed

van iedere medemens verlichten

Een zelfgebakken Kerststol
om spontaan met je buren te delen

Galmende kerkklokken in de nacht die oproepen

tot goede kleine dingen voor elkaar te DOEN

Oude Kerstliedjes die het verlangen voeden

een beter mens te zijn in een betere wereld

Deel zo veel uit als je maar kunt

er is meer dan genoeg

voor iedereen

© Karin Vossen

(VANDAAG 2 BERICHTEN)

Het begon met de (argeloos) hardop uitgesproken wensgedachte van Anja: wat zou ik graag een eigen gedichtenbundel uitgeven. Toen ze dat bij een paar gelegenheden herhaalde, zeiden wij, haar mede-SKO-leden, tegen elkaar: “Zullen wij haar verrassen en “in het geheim” een bundel voor haar maken, met een selectie van haar mooiste gedichten?” Zo gezegd zo gedaan! In samenwerking en overleg met haar zoon Peter-Paul zijn we ijverig aan de slag gegaan.

Een selectie maken uit de, pakweg, 200 gedichten viel nog niet mee! We hebben die grote stapel onder ons verdeeld om een verantwoorde keuze te kunnen maken. Na veel hersengekraak + goed overleg werd het een mooi geheel van gedichten die in dezelfde sfeer zijn geschreven. Via Peter-Paul konden wij foto’s toevoegen van o.a. hun prachtige tuin, waar Anja zo dierbare herinneringen aan heeft. Iedereen die ooit aan de Houwakkersteeg op bezoek is geweest, kan alleen maar beamen wat voor een paradijs dat was!

We hebben allemaal een aandeel gehad in de totstandkoming van de bundel. Maar voor Annie was het extra werk om de gedichten en foto’s goed tot hun recht te laten komen en te laten afdrukken bij een fotoboek-website. Dankjewel Annie!

En toen was het zover, dinsdagmiddag 2 december 2025. Toen Anja in de gaten kreeg wat voor een cadeau wij haar gaven, straalde haar hele gezicht van spontaan verrast zijn. De zon brak als het ware door in haar gezicht… Dat moment was goud waard! “Heb ik dat allemaal geschreven?“ vroeg ze zich verbaasd af. Als een professioneel schrijfster signeerde zij daarna onze exemplaren en toen was het tijd voor een toost met een lekker drankje.

Wij bedanken het personeel van afdeling Wilg van Sint Josef Meijel voor hun gastvrijheid en lieve inzet en Peter-Paul voor de spontane financiële ondersteuning.

Lieve lieve Anja, wij hopen dat je volop kunt genieten van jouw gedichtenbundel en dat je nog lang bij ons bent!

(foto’s: team Wilg Sint Jozef en Annie Kessels)

(VANDAAG 2 BERICHTEN)


Een knap geschreven en mooi gedicht waarmee onze Annie ons in wintersferen brengt.

Licht van vrede

In het grijze koude winterlicht verlangt elk mens

naar een thuiskomen in warmte

en liefde die je behoeden

voor grijze, koude gedachten

 en onrust die niet loslaten.

Het winterlicht laat weten

nu is de tijd om rust te zoeken, te vinden

Als straks sneeuw de wereld gladstrijkt,

harde randen laat vervagen en alles stil is

mogen wij stil in stilte zijn

Het winterlicht geeft ons een reden

om sfeerlichtjes te laten branden,

die wij zien glimmen in de ogen van onze kinderen

Een opgetogen glans van verwondering,

hoop en vertrouwen

Winterlicht geeft ruimte om

een vredeslicht voor elkaar te zijn en

grijze en koude gedachten los te laten

Baker de liefdevolle mantel van

een vredige winterlichte deken om je heen.

© Annie Kessels

Een ontroerende ervaring van onze Terry: de eerste schooldag van haar dochtertje.

Nieuw begin

Gekakel komt ons tegemoet

wanneer we de hoek om gaan

door kinderen en moeders begroet

horen luid de schoolbel gaan.

Wild stormen kinderen naar voren

chaotisch vormt zich een rij

iedereen wil erbij horen

een schreeuwlelijk duwt je opzij.

Wildebrassen, aanstokers, giechelgeiten

slijmerdjes en verlegen smoelen

een nieuw schooljaar om je in vast te bijten

wordt leren een kwestie van moeten?

Ze voelt zich zo groot, mijn kindje

gaat al naar groep drie

lacht verlegen naar een vrindje

speurt intussen rond of ik haar zie.

Hand los, uitgebreid gedag

ik loop aan, kijk nog even om me heen.

Je stapt je wereldje binnen met een lach

voelt vreemd, even heel alleen.

© Terry van Lierop

Weer zo een mooi beschouwend gedicht waar ze zo sterk in is, van onze Resi!

Bij je geboorte krijg je een puzzel,

bestaande uit wel duizend stukjes.

Gedurende je hele leven

worden deze stukjes op hun plaats gelegd.

Soms gelijk met te nemen hobbels,

bij een blijde gebeurtenis, bij verdriet

of als anderen klaar zijn met hun puzzels.

Maar ondertussen vordert jouw legwerk,

beetje bij beetje, stukje voor stukje.

En dan ligt er onherroepelijk

nog één aller-, allerlaatste stukje,

dat helaas ook moet worden gelegd.

Daarna is jouw puzzel voorbij,

het laatste open plekje gedicht.

Dan is ook jouw puzzel voor altijd af.

Leven voltooid, voltooid leven.

© Resi Faessen

Een heel mooie zomerherinnering van onze Terry…

Ik droom mijn droom

Stap in het water

duik onder

om me te laten meevoeren

door de golven

dansend op het ritme

als een alikruik

oorverdovende stilte

totale harmonie

zon streelt mijn rug

onderga de massage

voetstappen op grind

zachte stemmen

laten mij ontwaken.

© Terry van Lierop