Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Schrijverskring Ospel’ Category

De zomer krijgt er maar geen genoeg van dit jaar! Onze Terry had daar zo haar eigen problemen door…

 

 

Bungelend

Liggend in mijn hangmat
de wereld op z’n kop
wolken drijven met mij mee
verdronken in blauw

Bungelend in mijn hangmat
wereld ver onder mij
gebladerte ruist een lied
neuriënd in groen

Slapend in mijn hangmat
een wereld vol fantasie
beland in vredige oorden
badend in rood

Ontwakend in mijn hangmat
overhellende benen
knopen touwen in elkaar
gestrekte ledematen worden
geconfronteerd met een harde aardbol
kreunend in bruin

 

Terry
7 juni 2000

Advertenties

Read Full Post »

Het is Kinderboekenweek. Onze José liet zich daardoor inspireren. Het werd een sprookjesachtig gedicht over hoe boeken de belevingswereld van kinderen zo veel groter kunnen maken.

 

 

 

 

Betoverend

Een wereld van tijgertjes en beren
van honing zoeken en broodjes smeren
Van koningen en sprookjesfeeën
van kleine hertjes en wintersleeën

Een wereld van tinnen soldaten
Noormannen en hun stoere maten
Kleine kleurrijke ondeugende vissen
verloren knuffels die we missen

Een wereld van spanning en plezier
zoektocht naar avontuur en geklier
Van een zucht en een enkele traan
een gierende lach, zo spontaan

Een wereld van letters en plaatjes
een geschenk van enkel blaadjes
Waar we in andere sferen belanden
van donkere bossen tot zonnige stranden

Een wereld, je eigen fantasie
gebruik makend van je hersenmagie
Verbeelding en zalige dromen
die in de stille nacht tot je komen

Een wereld die je kunt bereiken
door te lezen en te kijken
Een unieke wereld die je kunt zoeken
begint … met kinderboeken

 

©José Bergh-Berben

Read Full Post »

Door een prachtige nazomer hebben wij de nationale hobby nog even kunnen verlengen. Karin deed mee.

Terras

Lepeltjes vorkjes
koffie met gebak
parasol

Zomerbriesje zweeft speels
tussen ons samenzijn
Plagerijtjes gelach
Woorden die buitelen
Ogen die herkennen

Eindeloos zondagsgevoel
Eindeloos verlangen
om het leven te vieren

 

Karin Vossen
sept 2018

Read Full Post »

Gedicht An sept 2018

Zo mooi!

 

 

Ik blijf zoeken, overal en nergens
het moet er toch zijn, ergens
het ultieme geluk dat ligt verborgen
‘ergens’ achter verdriet en zorgen

als ik het na lang zoeken vind
zie ik misschien mijn verloren kind?

 

An Cuijpers-Rutjens

Read Full Post »

Bijna kermis in Weert! Karin schildert een klein tafereel van kinderplezier.

(foto: WeertdeGekste)

 

Op de kermis

 

Vijftig meter ponypasjes
vijftig meter weer terug
Vijftig meter kinderschater
makke paarden gaan niet vlug

Wieb’len in dat grote zadel
pappa mamma lopen mee
Ponyneuzen stomen, snuf’len
aan dat vrachtje mens van twee

Vijftig meter van de wereld
van plezier en dienstbaarheid
Warme pure wezens maken
´n afspraak zonder woord en tijd

 

Karin Vossen
29 oktober 2000

 

Read Full Post »

Soms komt er in onze groep een gedicht voorbij met een gouden randje. Zoals dit gedicht van Terry. Je zou het moeten inlijsten, vaak lezen en wie weet iemand cadeau doen.

 

 

Op weg

 

geparkeerd tussen twee werelden
op zoek naar de invoegstrook
je gevoelens overal en nergens
energievretende tijdzone

tranen die wellen
bij het afscheid nemen van
wat was om voorzichtig
een stap vooruit te zetten

overal en nergens
stuiteren je emoties
invulling van een ander bestaan
onzeker je reis

de nooit aflatende lavastroom
van gedachten die over
elkaar heen borrelen
op zoek naar peace of mind

tot liefde je laat ademen
een plek je rust geeft
aanvaarding je hart verrast
tot dan duurt de strubbeling

tussen
overal en nergens

 

Terry van Lierop

Read Full Post »

Karin is er achter gekomen waar wij de afgelopen extreme zomer aan te danken hadden. Verrassend!

 

 

De weermannen

(reconstructie, gebaseerd op info uit betrouwbare bronnen)

Ze hadden elkaar jaren geleden voor het eerst ontmoet in de lotgenotengroep “Ik werd vroeger gepest op school”:
¤ Piet Paulusma, SBS 6:
maakte in de 1e klas al op de meest ongeschikte momenten de meest ongeschikte grapjes
¤ Thijs Zeelen, L1:
waterpolobadmuts-kapsel en behoorlijke flaporen
¤ De Weerman, programma Draadstaal/Neonletters:
sexueel vroegrijp en gezegend met een niemand toe te wensen Bromsnor-snor
¤ Erwin Kroll, NOS Journaal:
engelachtig voorkomen en als vanzelf zwevende armen, dus ieder jaar dezelfde rol in het
Kerst toneelstukje
¤ Peter Timofeeff, NOS Journaal/RTL5
sinds de kleuterschool de goeïge reus die alles over zich heen liet komen, zowel letterlijk
als figuurlijk.
Gespreksleider, ervaringsdeskundige en initiatiefnemer was toen Jan Pelleboer Zaliger Gedachtenis uit Paterswolde: hoog stemmetje, iel postuur, bijgenaamd: de kabouter. Hij zou later uitgroeien tot het grote voorbeeld van alle weermannen en -vrouwen van Nederland.

Welnu, zo’n dertig jaar later kwamen Peter en Piet elkaar toevallig tegen en het idee werd geboren om eens gezellig bij te praten met de hele groep. Zo gezegd, zo gedaan. Daar zaten ze dan bij elkaar op die broeierige donderdag. In “Het Meteoortje”, een ouderwets bruin café vlakbij het Media Park te Hilversum. Na de eerste Dubbele Graanjenevers kwamen de tongen los. Niet één van de mannen bleek van hun zeer lage drukgebied te zijn verlost. Ondanks de inspanningen toentertijd van leider Jan Pelleboer. “Ik ben sexueel nog gefrustreerder dan ooit” bekende De Weerman “en dat in de tijd van die #metoo discussie”. Thijs Zeelen knikte: “Ik kan alleen maar druilerig glimlachen. En een matig geslaagde correctie van mijn flaporen heeft mij geen zelfvertrouwen gegeven.”

Er kwamen steeds meer genuttigde borrelglaasjes op de stamtafel te staan. De zware wolken van de depressies van de heren namen navenant toe. Er ontstonden zelfs ernstige turbulenties. Maar midden in het stille oog van die storm zag Piet Paulusma een straaltje zonlicht. Dat leidde tot de volgende ingeving: “Als ik de atmosfeer goed aanvoel, willen wij allemaal eindelijk eens opklaringen in ons leven. Nou, wij als weermannen zijn vertrouwd met het werkgebied van de hele dampkring. Van daaruit is het maar één kleine stap naar het hiernamaals. Dit is eens géén grap van mij: het klinkt misschien een beetje gek maare… zou ons weerlichtend voorbeeld Jan Pelleboer ons niet kunnen helpen?” Nou, daar had hij wat gezegd! De lage drukgebieden van de heren verdwenen als sneeuw voor de zon.

Vanwege de aan het begin van dit artikel vermelde eigenschappen, vond de groep dat Erwin het meest geschikt was om dit contact te leggen. En zo geschiedde: het pact met Jan Pelleboer en de duivel werd een feit. Het werd met vereende krachten uitgevoerd door alle mogelijke weergoden. Niet bevestigde geruchten gaan dat ook de gunstige financiële rugwind van diverse sponsoren een niet onbelangrijke bijdrage leverde. Met name worden genoemd: de fabrikanten van airco’s, jacuzzi’s en Magnum ijs natuurlijk.

Voor het eerst in hun leven, kwamen de voorspellingen van de weermannen iedere dag helemaal uit. Week na week, zelfs maand na maand. Ze straalden en genoten volop. Eindelijk succes! Eindelijk erkenning! Eindelijk zelfvertrouwen! Piet, Thijs, De Weerman, Erwin en Peter hadden de tijd van hun leven. En de arme thuis gebleven Nederlanders die onder de hete zomermaanden gebukt gingen? Wel, die meenden dat het milieu-doemscenario volop werkelijkheid aan het worden was. Maar u en ik, beste lezer, wij weten wel beter.

 

Karin Vossen, onderzoeksjournalist
augustus 2018

Read Full Post »

Older Posts »