Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Schrijverskring Ospel’ Category

Een heel mooie mijmering van Anja tijdens een van haar vele ochtendwandelingen.

 

 

Onmisbaar

 

Onbewust nog van het leven
kwam ik krijsend in het bestaan
maar hoe moet het verder gaan
zou de toekomst alles geven?

Stapje voor stapje, keer op keer
leerde ik fietsen, zwemmen, lopen
mijn mogelijkheden lagen open
een weg terug is er niet meer.

Fantastische reizen, eenvoudig en puur
van Noord naar Zuid, van Oost naar West
zoveel culturen, zoveel talen

zoete herinneringen wat mij nog rest
gedachteloos wandelend rond te dwalen
de rust, de stilte, ’t is zeven uur.

 

Anja Massee

Read Full Post »

Een heel bijzonder gedicht van Annie, dat een diepe indruk achterlaat.

 

(foto: Annie en Wim Kessels)

 

Een late zomerdag

 

twee bomen oud en moe
zwaaien elkander koelte toe
bladeren droog met een waas van grijs
deinen op de wind en knikken wijs
alleen nog wiegen door de tijd
het is goed zo de tijd bevrijdt

 

Annie Kessels
zomer 1999

Read Full Post »

Vanuit het hart geschreven: helemaal eens met An!

 

 

“Vergissing”

 

Twee eeuwen oude perenbomen
stonden aan Stad te dromen
eventjes niet opgelet
is er de cirkelzaag ingezet
ze waren een sieraad met bloeiende kronen
voor allen die er rondom wonen
nu rouw ik omdat ze zijn afgezaagd
een vergissing die te laat wordt beklaagd
omdat ze niet op de groenlijst stonden
heeft het weiland nu twee grote wonden

 

An Cuijpers-Rutjens

 

Read Full Post »

Juli vakantiemaand! Peter en Anja hebben een bijzondere en indrukwekkende reis gemaakt naar Jordanië, Petra. Peter schreef dit mooie verslag over een van de vele indrukken die ze daar hebben opgedaan.

 

 

Bab es sik

 

Nog nauwelijks wakker schuiven we de taxi in. Weliswaar hebben we ontbijt gehad maar het is nu nog pas half zes! We willen bij de eersten zijn aan de ingang van de kloof. Onze gids heeft verteld hoeveel de taxi mag kosten, niet meer dan 1 Dinar. Maar bij de ingang van het terrein protesteert de chauffeur toch dat dit niet genoeg is. Het beste is je niets van het protest aan te trekken, gewoon uit te stappen, “Shukaran” te zeggen en weg te lopen.

Na het kaartje kopen moeten we nog een heel eind lopen voordat we de kloof ingaan. Deze heet hier natuurlijk niet zomaar “kloof” maar “Bab es Sik”, hetgeen ik persoonlijk vertaal als “het begin van de betovering”. Het is nog steeds zeer vroeg en betrekkelijk kil: ik kan mijn trui plus windjack goed gebruiken. In de Sik, waarvan de wanden zeker 40 meter hoog zijn en die steeds smaller wordt, is het schemerig. Het pad is eer ongelijk zodat je goed uit moet kijken waar je loopt. Hoewel onze gids onderweg veel uitlegt willen we verder, verder. Hier is het belommerd maar we weten waarvoor we hier zijn: verder, verder. De kloof wordt nog smaller en smaller zodat we steeds meer als ganzen achter elkaar moeten lopen. We worden steeds stiller van de spanning van wat komen gaat.

De kloof wordt zo smal dat het zeker lijkt te zijn dat we straks helemaal klem zullen zitten. Sommigen van de groep gaan wat sneller lopen om het als eerste te kunnen zien, maar dat willen we allemaal. Doordat de Sik nog steeds smaller wordt en de steen van de wanden heel donkergrijs is, wordt het ook steeds schemeriger.

Maar dan opeens ziet de voorhoede het! De kloof gaat wijken en ineens krijgen we uitzicht op het schathuis. Tussen de grijze rotsen zien we ineens een rozerode façade opdoemen met Korinthische zuilen, waar de eerste zonnestralen overheen spelen: El Khazne Firaun. Vanuit de schemerdonkere omgeving lijkt het of daar een fel vuur woedt. Hier zijn we voor gekomen.

Maar even later, als we helemaal uit de kloof zijn gekomen en voor het schathuis staan, blijkt dit veel meer te zijn dan een schitterende façade en we moeten van onze verbazing bekomen. In de loop van de dag blijkt trouwens dat achter de Sik een heel dal vol ligt met de meest wonderschone ruïnes in rozerood en dat je hier veel meer dan 1 dag door kunt brengen. Dit is namelijk pas het begin van Petra, het hoogtepunt van onze reis.

 

Peter Massee
Juni 2000

 

Read Full Post »

Een toevallige ontmoeting inspireert Annemiek tot een mooie gedachte.

Blikveld

 

Grijze, dikke duif
Balancerend op de schutting
Zweem van donzig wit
Frivool opwaaiend in de wind

We beloeren elkaar
Ik vanachter het keukenraam
De duif alert daar op die schutting
We lijken op elkaar

Ik verf mijn grijze haren……

 

Annemiek Korsten

 

Read Full Post »

Hoe verleidelijk is iets dat niet mag… een zeer herkenbare en sterke klassieke van Annemiek.

 

 

Haags Hopje

Blinkend blik, verboden vrucht
Pronkend op de kast
Het wakend oog de kamer uit
Geen mens die op ons past

Blinkend blik, verboden vrucht
Door jou krijg ik vást straf
Het dekseltje springt, floep, omhoog
En ik ga overstag

Blinkend blik, verboden vrucht
Ik ruik de koffiegeur
Het smaakt zó fijn om stout te zijn
O jee, de kamerdeur

Blinkend blik, verboden vrucht
Haags Hopje in de keel
Moeder komt de kamer in
Een oorvijg is mijn deel

 

Annemiek Korsten
28 februari 1999

Read Full Post »

Voor deze zomer al een luxe hotelvakantie geboekt? Peter bekijkt die eens van een andere kant..

 

Spiegel

Ik ben een spiegel
in het Amstel hotel
ik zal u vertellen over alles wat ik zie
ik hang steeds stil te kijken
niemand schaamt zich voor mij
maar daarom juist
niets ontsnapt mijn blik

Iedere morgen zie ik
het kamermeisje bezig
met opmaken van het bed
soms is dat erg slordig
maar ik weet waarom
De liefde is erin bedreven
en ook het voorspel heb ik gevolgd
want ik blijf kijken
wat er ook gebeurt

Hoe zij haar kleren aflegt voor hem
dat volg ik op de voet

Maar waar ik echt
een hekel aan heb is de man die
’s morgens voor mij staat
Zijn wangen vol schuim
Het mes in zijn hand

Ook dat moet ik volgen
maar tegen mijn zin
want hij heeft haast
of geen geduld
Dan zie ik even later
niet meer heel scherp,
een klodder schuim
ontsiert mijn vlekkeloos aangezicht
Voorwaar ik zeg u
een spiegel in het Amstel
heeft het heus niet licht.

Peter Massee

Read Full Post »

Older Posts »