Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Schrijverskring Ospel’ Category

Graag dragen wij een heel klein steentje bij in deze moeilijke tijden, in de vorm van een fris verhaal. Wandel even in gedachten ontspannen (nou ja: ontspannen?!) mee in het bos met onze rasvertelster Terry.

 

 

Zwanenzang

 

Ik heb de pest aan die vogels. Voor alle duidelijkheid: ik bedoel zwanen.
Zwanen? roepen de meeste mensen dan verbouwereerd, die gracieuze vogels?
Symbool van liefde, mooi plaatje voor trouwkaarten?
En dan die leuke reclame van de KLM? (Vandaar dat het bergafwaarts gaat bij de KLM, roep ik dan).
Nou, zegt mijn zus, en wat dan te denken van alle prachtige sprookjes, balletvoorstellingen waar de zwaan de hoofdrol vertolkt? Nou, daar heb je niet van terug hè?
Ik: ja sprookjes daar geloof je toch allang niet meer in?
Nee, ik ben niet te overtuigen.

Vijf was ik en natuur en bos vond ik het einde. ’s Zondags naar de bossen of een ven, wat een avontuur. Kijk, zei mijn vader, mooi hè, die zwanen? Zullen we ze gaan voeren?
Enthousiast toog ik met mijn zakje brood naar de waterkant. Maar hoe dichterbij ik kwam, des te meer ik de neiging kreeg om achteruit te gaan lopen. Prachtige vleugels, dat wel en het verenkleed, zo een grote aaibaarheidsfactor.
Maar die kop: grote zwarte knobbel tussen de ogen, die donkere gemene ogen! Dat sprookje klopte voor geen meter, wanneer je dit loeder kuste werd het echt geen prinses. Ze veranderde vast plotsklaps in een heks. Zo een met een heel dikke behaarde wrat.
Min of meer gehypnotiseerd stond ik met het brood tussen mijn vingers. Die heks vond het te lang duren en beet me met dat Donald Duck-smoeltje in mijn hand.

Ook mijn zoontje Sam en ik trekken graag met onze kameraad Toets de natuur in. Zakje brood mee en op naar de IJzeren Man. Leuke beestjes en bossen, dat wordt vast een prima middag. Stokken, stenen en veren verzamelend komen we bij een ven. Hé mam, zwanen, en hij rent al naar de waterkant.
Ik ben op mijn hoede en hou het zakje in eigen hand. Twee flinke zwanen komen stevig aan gezwommen. Nee, ze drijven niet uit. Blijven niet netjes dobberen. Maar komen al sissend het water uit. Met gespreide vleugels komen ze dreigend naar ons toe gewaggeld. Zelfs Walt Disney zou in z’n broek pissen. Onze monden, ja zelfs die van Toets, vallen open en we lopen langzaam achteruit. Wanneer ze nog harder gaan sissen en de borst vooruit gooien, probeert Sam ze met zijn “toverstok” tot staan te brengen. Hokus pokus, dat had je gedacht: die krengen lopen al blazend door. Mam, doe jij het, roept hij enigszins in paniek. Filipendo! roep ik. Ja, ja ik heb ook die beroemde Harry Potter-reeks gelezen. Verdomme, zelfs Rowling kan ze geen halt toe roepen. We slaan op de vlucht, Toets met ons meesleurend.
Wanneer we buiten bereik van die leeglopende snaterbekken zijn, kunnen we het niet nalaten: Nana nanana, roepen we, het zakje brood uitdagend ophoudend. Ietwat beduusd lopen we verder naar de hertjes. Heerlijk die likkende snoeten: Bambi’s, dat kan niet misgaan. We liggen dubbel als de leider van de kudde een partijtje gaat staan “boeren”. Laat dat die zwanen maar eens nadoen, met hun reptielachtig gesis!

Zwanenzang, laat me niet lachen.
Stom woord trouwens.

 

Terry van Lierop
8 mei 2003

 

 

Read Full Post »

Met dit gedicht willen wij een hart onder de riem steken:

  •  alle mensen en hun naasten, die getroffen zijn door het coronavirus
  •  alle mensen die nu nog eenzamer zijn dan ze al waren
  •  alle toppers in de zorg en andere sectoren, die meer dan keihard werken
  •  alle mensen die spontaan, in welke vorm dan ook, verlichting en steun bieden.

 

 

Als angst het bangst is
als je voor een ander vreest
en doodsbenauwd om iemand bent
van wie je houdt
dan ben ik van mijn leven
nooit zo bang geweest

Als eenzaamheid is dat je
angstig afstand houdt van dierbaren
omdat je voor hun leven vreest
dan heb ik mij nog nooit
als zo alleen beschouwd

Wie voor zijn eigen vrijheid vecht
die sneuvelt morgen
Wie zich wil redden
moet voor een ieder ander zorgen

 

Ilja Leonard Pfeijffer

 

Read Full Post »

Een prachtig sfeervol gedicht, helemaal in de stijl zoals we die van Anja kennen. Gezien het weer van de laatste maanden, had het net zo goed over afgelopen winter kunnen gaan…

 

 

Herfst

 

De kou stijft op uit het gras
De kikkers weten hun schuilplaats
op de bodem van de vijver
Een ijzige nacht en voor je het weet
is het zo ver
Onaangekondigd maakt de zomerwind
plaats voor de herfstwind

Zuidenwind, westenwind, noordenwind, oostenwind

Met duivelse kracht ontwortelt hij bomen
en slaat alle ranken neer
Bladeren en vogels zweven
bij elke opgaande luchtbeweging
en ik zoek op de snelheid van de wind
een stem naar jou

 

Anja Massee
Oktober 2002

Read Full Post »

De vraag: wat is waardevol? deed Resi dit bijzonder gedicht schrijven. Om stil van te worden.

 

 

Waardevol?

 

ik hoef geen goud en zilver
noch wil ik edelsteen
van al die prachtige dingen
hoef ik er geen een

naarmate een mens ouder wordt
wordt alles relatief
en is het mooiste sieraad
de woorden: “ik heb je lief”.

 

Resi Faessen-Teeuwen

 

 

Read Full Post »

Uitstapje naar DeWieger

Op die zondag 16 februari trotseerden wij de storm Dennis om vanuit Ospel de provinciegrenzen over te steken. Via een “toeristische route” waagden wij ons in de Brabantse binnenlanden om uiteindelijk heelhuids op onze bestemming aan te komen: het huis/museum van de beroemde arts Hendrik Wiegersma in Deurne. https://www.dewieger.nl/

De meeste mensen kennen hem via het boek van Toon Kortooms “Help de dokter verzuipt” en de gelijknamige film, waarin Jules Croiset en Martine Bijl de hoofdrol speelden. Hendrik Wiegersma stond model voor dokter Angelino.
Hij was een sociaal bewogen arts die voorbij de landsgrenzen berucht en beroemd was vanwege zijn diagnoses en onorthodoxe behandelingen. Ook was hij een enthousiast en niet onverdienstelijk schilder.
De benedenverdieping van het huis DeWieger is geheel aan dokter Wiegersma gewijd. Er is o.a. een film te zien met twee interviews uit de jaren 60 met hem. Dat maakt het beeld van deze bijzondere arts compleet. https://nl.wikipedia.org/wiki/Hendrik_Wiegersma

En wie kent niet de liedtekst van Het Dorp, van Wim Zonneveld? Zonnevelds partner Friso Wiegersma was de op een na jongste zoon van de dokter en liet zich voor deze tekst inspireren door het Deurne van toen.

Glasinlood vierluik van zoon Pieter Wiegersma over de Griekse mythologische figuur Asklepios.

Op de bovenverdieping was die zondag een prachtige tentoonstelling van plastieken en schilderijen die allemaal personen verbeeldden uit de Griekse mythologie. De koppen waren zeer krachtig en bijzonder. In een videofilm lichtte Jos Letschert zijn manier van werken toe. https://www.dewieger.nl/tentoonstelling/griekse-mythologie-opnieuw-verbeeld/

 

“tableau vivant”

Na deze al geslaagde middag was het, weer eenmaal terug in Nederweert, tijd voor een samenzijn bij Resi en John thuis. Zij hadden namelijk een royale en heerlijke maaltijd voorbereid, om zo hun 50-jarig huwelijk met ons te vieren. Natuurlijk hadden wij aan een attentie voor hen gedacht. Die werd zeer gewaardeerd. Dankjewel Resi en John voor deze nu al legendarische avond!

 

(foto’s: 4 en 5: José Bergh, overige: Wim Kessels)

 

Read Full Post »

Een toevallige ontmoeting met een ontroerend tafereeltje leidde bij Karin tot dit bijzonder gedicht.

 

 

Waarde

In het plantsoentje bij mijn voordeur
lopen mensen gehaast voorbij
aan de pas ontloken narcissen

Niemand ziet het wonder

Fier en schuin vooruit en
stevig in de aarde staan ze,
zoals wandelaars aan de winderige zee
Ze trotseren in al hun breekbaarheid
soepel de gure bulderende storm

Ze weten de waarde
van volop te leven,
van de tijd te vieren
met schoonheid
en onvermoede kracht

 

Karin Vossen

17 februari 2020

 

 

Read Full Post »

Wat een onstuimige februaristormen! Onze An liet zich betoveren door dit natuurgeweld.

 

 

Wind

Een raadselige straffe wind
blaast voorbij mijn oren
Waar gaat hij nu naar toe?
Waar was hij van tevoren?

Ontstond in niemandsland
Verdwijnt in goudgeel koren
dat eensklaps aan het golven gaat

Ik kan de zee haast horen.

 

An Cuijpers
Oktober 2002

Read Full Post »

Older Posts »