Het is weer herfst en dan ook nog eens zo een heerlijk woord om over te schrijven.. Geniet lekker onder een deken gekropen, van onze Terry haar heksenoprispingen!
Heksenketel
Dampende lampen, vrouwen in zwart.
Stappen door de nacht op weg naar hun toekomst. Zo lang aanschouwen ze al die heksenketel die wereld wordt genoemd, zonder daar iets aan te kunnen veranderen.
Op allerlei niveaus wordt er over gepraat en soms zelfs tot daden over gegaan, maar bij geen van dit alles hebben zij een vinger in de pap. Sterker zelfs, ze worden altijd genegeerd. Niemand die hun mening vraagt of hen in een discussie betrekt.
Vaak worden ze betiteld als “Omo-wijven”.
Maar na vanavond zal dit alles veranderen. Zij zullen discussies een andere wending kunnen geven, vervelende gebeurtenissen stopzetten, criminelen veranderen in menslievende burgers en als alles goed gaat, de wereldgeschiedenis beïnvloeden.
Allen zijn ze opgewonden. Het oude schuurtje midden in een drassige wei, barst bijna uit zijn voegen van aanwezige spanning en positieve energie. De turquoise vloeistof, in een kristallen karaf ingegoten, staat klaar om gedronken te worden. Een klein borreltje is voldoende! Eerst vindt er een rituele dans en zang plaats, waarin geheimhouding en vriendschap worden beloofd. Dan volgt het drinken van de sprankelende vloeistof. Een knip met de vingers en mensen verstarren, gedachten veranderen, problemen worden opgelost.
Een machtig, maar vooral plezierig gevoel borrelt in mij op.
Tegelijk een enorme druk op mijn blaas. Altijd hetzelfde ’s morgens, vaste prik: eerst een run op de w.c. Dat heb je ervan wanneer je ’s avonds een pot thee leegdrinkt.
Zo dat is gebeurd. Wat kan een mens toch raar dromen. Desalniettemin zou het bij tijd en wijlen praktisch kunnen zijn. Even knippen met je vingers en de hele boel staat stil. En niet te vergeten: je zou alles kunnen veranderen.
Helaas, dromen zijn bedrog.
Mijn dochters halen me met hun geschreeuw terug naar de werkelijkheid van alledag. Een heksenketel is het ’s morgens. Mijn man verschuilt zich achter de krant en gromt zo nu en dan wanneer hem iets gevraagd wordt. Hij wil niet gestoord worden bij zijn ochtendritueel.
Mijn oudste dochter heeft in hoge mate last van ochtendhumeur, zodat je ook haar het beste met rust kunt laten. De kleinste van het stel kwebbelt al wanneer ze haar luikjes open doet en stopt pas wanneer ze die weer sluit. Dat is vragen om heibel. Elke morgen ontaardt dit in schreeuwen naar elkaar, want de een wil dat ze haar met rust laat en de ander wil dat ze antwoord krijgt.
Vandaag een heel programma: eerst met de kleine naar therapie, vervolgens een GGD-onderzoek voor de oudste. ’s Middags een verjaardagsfeestje en ’s avonds zwemmen.
Dit houdt voor mij in: hollen en draven!
Maar haastige spoed is zelden goed. PATS, een volle melkbeker spat uiteen op de tegelvloer. Mijn man kijkt op van de krant en gromt wat, om vervolgens weer achter zijn leesvoer weg te duiken.
De twee meiden stoppen even met schreeuwen om te kijken wat voor schade is aangericht, om daarna weer op volle toeren verder te gaan.
Ik haast me naar de garage op zoek naar een emmer en dweil. Breek mijn nek haast over een zwarte “fles” die wegrolt onder de tuintafel. Terwijl ik druk bezig ben met attributen te vergaren, rolt de zaklamp tegen een zwarte lap met enkele turquoise druppels. Ik sla er geen acht op en hol met emmer en dweil naar de plek des onheils.
Het gekwetter tuit me in de oren en mijn man gromt steeds vaker terwijl ik de melk opdweil.
Wanneer ik overeind kom om de natte lap uit te wringen, denk ik: Wacht maar eens tot ik met mijn vingers knip!
Terry van Lierop
(Uit de 1e bundel van de SKO, “Heksenketel” 1997)
Schrijvers Kring Ospel 
Plaats een reactie