Agelopen week hadden we warempel sneeuw! Onze Karn beleeft dat zo op haar heel eigen manier.
Winter
Er komt maar geen eind aan: grote dikke witte vlokken dwarrelen omlaag. Als ik die morgen voor het eerst naar buiten kijk, maakt mijn hart een huppeltje. Sneeuw roept bij mij altijd dat opgewonden gevoel op uit mijn kindertijd. Ook vandaag nodigt die spannende pure witte wereld uit tot een groot feest van buiten spelen.
Mijn dromerijen voeren me spontaan naar… Lapland, het rijk van de Sami’s. Ik zie mezelf al helemaal als een sterke Sami-vrouw: rode wangen, stralende ogen, glimlach op haar gezicht, gefocust op haar tocht met de rendieren door dat barre winterland: meters dikke sneeuwhopen bij min vijfentwintig graden en een behoorlijk krachtige, gure oostenwind. Ze draagt waterdichte laarzen met goed profiel, een warme broek, dikke survivaljack en een muts met een bontrandje.
Dan word ik teruggehaald in de werkelijkheid doordat ik bijna uitglij over de verse sneeuwmodder-pratsj bij ons in de winkelstraat. Vanmorgen sneeuwt het immers in Weert en er ligt zowaar een laagje van wel enkele centimeters dun. Nauwelijks wind, temperatuur ietsje onder het vriespunt. Ik ben op expeditie in de binnenstad en voel me héééél stoer. Met mijn waterdichte laarzen met goed profiel, mijn warme broek, dikke survivaljack en muts met een bontrandje.
Karin Vossen
Schrijvers Kring Ospel 
Plaats een reactie