Ook onze Resi had een onmisbare knuffel in haar jongste jaren!
Mijn allervroegste jeugd
Mijn pasgeboren ik op de foto,
onwetend van een toekomst,
nog niet gehinderd door antipathie
jegens filmcamera’s en fototoestellen.
Mijn ziel nog niet ontbloot
in verdrietige noch blije kiekjes.
Een portret met een kartelrandje,
in sepia van een slapend ukkie,
wat vergeeld en door de tijd vervaagd.
‘t Zou eigenlijk iedereen kunnen zijn,
maar ik herken mezelf aan mijn knuffel.
Juist dit pluchen beertje,
goudgeel met 2 donkerbruine glazen oogjes
en een geborduurd zwart neusje,
zou mijn steun en toeverlaat worden.
Gelukkig is Beertje niet ondergedompeld
in vergankelijkheid, maar ligt hij als erfstuk
te genieten van zijn oude dag
bij een van de kleinkinderen.
Toentertijd had ik nergens weet van,
maar ik heb veel geleerd
in de loop der jaren.
Ach, het is een mensenleven geleden.
Resi Faessen-Teeuwen
Schrijvers Kring Ospel 
Plaats een reactie