Naar aanleiding van ons bezoek aan een prachtige beeldentuin, schreef onze An dit “steengoed” sonnet.
Het is het eerste uit een selectie van gedichten uit onze bundel “Droombeelden”.
Beeldentuin
Spinsels uit een kunstenaarsbrein
zagen later het levenslicht,
verbeelden zoals in een gedicht
’s levens schoonheid ’s levens pijn.
Rotsformaties en sculpturen
laten zich abstract bekijken,
zijn vaak anders dan ze lijken
verhaal van uitgedoofde vuren.
Toch herrezen uit de as
steeds de aardse stervelingen
door de kunstenaars herschapen
zal hun hart altijd weer zingen,
met bloemen zijn getooid hun slapen.
Heden zoals het vroeger was.
An Cuijpers
Schrijvers Kring Ospel 
Plaats een reactie