Weer zo een mooi beschouwend gedicht waar ze zo sterk in is, van onze Resi!

Bij je geboorte krijg je een puzzel,
bestaande uit wel duizend stukjes.
Gedurende je hele leven
worden deze stukjes op hun plaats gelegd.
Soms gelijk met te nemen hobbels,
bij een blijde gebeurtenis, bij verdriet
of als anderen klaar zijn met hun puzzels.
Maar ondertussen vordert jouw legwerk,
beetje bij beetje, stukje voor stukje.
En dan ligt er onherroepelijk
nog één aller-, allerlaatste stukje,
dat helaas ook moet worden gelegd.
Daarna is jouw puzzel voorbij,
het laatste open plekje gedicht.
Dan is ook jouw puzzel voor altijd af.
Leven voltooid, voltooid leven.
© Resi Faessen
Plaats een reactie