Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Schrijverskring Ospel’ Category

Wij krijgen er maar geen genoeg van: de kleine dingen die het leven de moeite waard maken. Wij kunnen het alleen maar heel erg eens zijn met onze Resi!

Het zijn de kleine dingen…


een korte knik,

een schalkse blik

“Hallo” als groet,

zodra je een ander mens ontmoet


een glimlach

of een “Goede dag”

een opgestoken hand

een hartje in het mulle zand


een blije zucht

een heerlijke vrucht

een blad dartelend in de wind

een vrolijk spelend kind


geluk zit in het kleine,

in het vertederende fijne

vluchtig in het moment

weg, zodra je ’t herkent


koester en geniet

zorg dat je ze ziet

de kleine dingen in ’t leven

ben dankbaar dat je ze mag beleven



Resi Faessen

Augustus 2022

Advertentie

Read Full Post »

Een heerlijk feelgood verhaal van Terry, ga er maar eens lekker voor zitten!

Nieuw verworven vrijheid

Ik houd de sleutels in mijn hand geklemd, om meteen bij hun aankomst actie te kunnen ondernemen. Niet dat ik zeer materialistisch ben ingesteld, maar vandaag is na drie jaar een klein mijlpaaltje bereikt voor mijn gezin. Nieuw verworven vrijheid, en mobiliteit. Voel me als een klein kind dat een verrassing heeft voor Moederdag. Een tikkeltje spannend, in afwachting van haar reactie op de verrassing die je voor haar gemaakt hebt. Naar de reacties van mijn dochters kan ik wel gissen. Verwacht zoiets van: “grappig” of : “leuke bekleding”. Da’s typisch iets voor ons vrouwen.

Had me helemaal op feiten gestort, om toch ietwat beslagen ten ijs te komen. Vooral te laten merken dat ik als alleenstaande vrouw niet helemaal atechnisch ben. Zodat een eventuele mannelijke verkoper niet zou denken: “Nou aan die muts houd ik een goed dealtje over.” Via via had ik een adres bemachtigd, die een oude maar nog in zeer goede staat verkerende auto te koop aanbood. Bij aankomst klikte het meteen tussen mij en de eigenaresse. Al vrolijk babbelend bekeken we de auto en maakten een proefritje. Inderdaad onder het uitslaan van kreten als: “grappig, die authentieke radio” en “och wat leuk die echte kleine ruitjesbekleding”. Om een lang verhaal kort te maken: het bakkie staat nu bij mij voor de deur.

Daar zijn ze, ben benieuwd!

Triomfantelijk houd ik de sleutels al rinkelend omhoog. Kreten van enthousiasme en jawel hoor, ook van spot worden mijn oren ingeslingerd. Wanneer we ons allemaal in de auto hebben gesetteld, vraag ik naar hun reactie. De meiden vinden het wel een gave bak, lekker ook als ze ’s avonds ergens opgehaald moeten worden.

“Ja grappig mam, die ruitjesbekleding”, zegt mijn oudste dochter.

“Leuk ja”, zegt Lotte, mijn andere dochter. “Gaaf mam die oude radio.”

“Rijdt hij ook nog wel?” spot mijn oudste zoon. Hij begint zo een beetje te puberen en dan is het altijd stoer om moeders wat te stangen. “Ja? Nou, da’s dan lekker makkelijk als we naar het voetballen moeten.”

“Ik weet niet of ik wel een taxivergunning krijg hoor”, antwoord ik.

Mijn jongste zoon kijkt peinzend. “Sam,” vraag ik ”wat vind jij ervan?”

Met het liefste engelengezicht op aarde antwoordt hij: “Ik vind hem heel goed bij jou passen. Hij is ook heel oud, maar ziet er toch nog goed uit.”

Terry

Oktober 2008

Read Full Post »

Kun je je verbonden weten met kleine dingen om je heen? En of, ze zijn voor onze Anja een bron van inspiratie!



De kleine dingen die het doen

 


Het is even na het middaguur

geen geluid die het onderbreekt

Ik zit aan mijn tafeltje

onder het afdak achter het huis en

probeer deze rust te bewaren

van dit moment,

een mijmermoment

Ik kijk naar een miertje,

rusteloos en weet niet wat hij wil of toch?

Ah, daar is mijn vlinder

de Atalanta, hij ziet me

en even later houdt hij mij gezelschap

Ik schrijf en hij zit op mijn blaadje heel rustig…

 



Anja Massee

september 2022

Read Full Post »

Op deze zomerse dag houden we het luchtig.🍦🌞 Onze Resi leefde zich lekker uit met het woord kussen.

Kussen

Er was eens een rasechte kusser

die werkte bij de brandweer als blusser

bestreed liefdesvuur,

maar nam op den duur

een bijbaan als kussende klusser

kussen

zachte lippen

mond op mond

sensuele beroering – erogene zone

wellust

kussen

hoofdelijke rustplaats

langzaam opkomende gedachtenloosheid

verzinken in het niets

welterusten

Resi Faessen

Juni 2007

Read Full Post »

Met plezier en speels gemak ziet Karin van alles om haar heen dat het leven kleur geeft. En tot verstilling uitnodigt.


De kleine dingen die het doen


Zojuist heb ik een vlieg gered

die druk zoekend

tegen het vensterglas aan

de weg naar buiten zocht

Ik heb hem die weg gewezen

naar de raamopening,

héél voorzichtig…

met mijn vliegenmepper

Weet je wat pas

echt geluk is?

Als je goed kunt poepen

Lekker ontbeten

fris gedoucht

machientje was gedraaid

en opgehangen

plantjes water gegeven

Nu op het balkon

met een kopje koffie

voel ik me zo heel erg Zen

Chocomel.

Maar dan alleen de enige echte.

De kleinste teerste dapperste

o zo mooie onkruidbloempjes

veroveren stoeptegels en beton

Om vijf uur in de morgen

streelt het eerste frisse briesje

eindelijk de slaapkamer binnen

Het gordijn wiegt mee

Belofte van afkoeling

Met een klein simpel woord

een glimlach scheppen

bij een medemens


Karin Vossen

Juli 2022

Read Full Post »

Al vijftien jaar geleden vroeg onze Peter zich dit af. De boodschap is in de tussentijd alleen maar duidelijker en dringender geworden: we zullen het samen moeten doen…

Vraag


Tot mijn spijt constateer ik stagnaties

in de samenwerking tussen de naties

over de aanpak van moeilijke kwesties op aarde


Geen volk dat het eerst echt aanvaardde

dat er problemen zijn op veel gebieden,

vaak veroorzaakt door Westerse lieden


We moeten nu overal acties ondernemen

anders komen we straks om in de problemen


Overal om ons heen gaat het steeds meer nijpen

Willen wij dat zien en uiteindelijk begrijpen?



Peter Massee

December 2007

Read Full Post »

Zo groot kan een klein moment zijn… Wat onze Annie meesterlijk onder woorden brengt.

Kleine dingen


Als ik mijmerend voortstap over het dagelijkse wandelpad zie ik in de heldere lucht wolken drijven.

Geen grenzen te bespeuren; openbare ruimte voor iedereen gratis te bezichtigen. Zo vaak en lang als men wil. Grenzeloos genieten.

Naast mij hoor ik mijn man mompelen: ‘Heerlijk, dadelijk een bordje havermout, dan koffie en mijn dag is goed’. Een glimlach naar elkaar maakt tevreden zijn compleet.



Annie Kessels

juli 2022

Read Full Post »

Wat hebben wij veel prachtige herinneringen aan de “beroemde” tuin van Peter en Anja! Karin werd vooral stil van al dat leven rondom hun vijver. En vooral van de kikkerconcerten!

Niet zo maar een vijver


Hij valt niet op en slechts weinigen weten van zijn bestaan. Hij ligt onopvallend te stralen, uit te nodigen, zichzelf te zijn: constant in verandering, geen dag hetzelfde. Dat laatste alleen al is een adembenemend sprookje.


Op zomerdagen geeft de zon opdracht aan duizenden sterren om overdag aan het wateroppervlak te flonkeren als de allerbest geslepen diamantjes. Alles en iedereen is warm en voldaan. Aan de rand rusten schaduwen tevreden uit.


Wanneer de dagen roestbruin kleuren en duidelijk beginnen te korten, hoor je insecten héél zachtjes krioelen en ritselen tussen gevallen blaadjes, klontertjes vochtige aarde en de meest vreemde zwammetjes. (Inderdaad, daar moet je wel heel goede oren voor hebben, maar waarom zou je het niet proberen?)


Met de komst van de winter verstilt het water en al het leven rondom. Onder een koude-werende witte mantel van geduld en vertrouwen wacht alles op het naderende nieuwe groen. De bomen wachten, de knaagdiertjes wachten, de mensen binnen in het huis vlakbij de vijver wachten. Het is een zoet tijdverdrijf.


Dan geeft er iets of iemand het sein groen. Zomaar ineens trilt de hele vijverwereld. Vogels kwetteren van een nieuw leven. De lucht is gevuld met hun stoutmoedig gezang dat overal rondom de vijver ijverig wordt beantwoord. De eerste eierschalen breken door naar het daglicht en de eerste kleine kraaloogjes besnuffelen nieuwsgierig hun toekomst.


En wat doen die mensen in dat huis bij de vijver? Zij spitsen hun oren en eindelijk, dáár is het dan: het bezwerend niet aflatend gekwaak van kikkers. Zo mooi, zo intens. Op dat moment beginnen ook hun harten te kloppen voor de lente en rennen ze naar buiten. Want waarom zou je niet van binnen een kind zijn en blijven en proberen een kikker te kussen?


Karin, 27 maart 2013

Read Full Post »

Het is zo een dankbaar onderwerp: bewust zijn van alle goede kleine dingen om je heen! In haar eenvoud brengt An dat helder onder woorden.

Kleine dingen


Sinds onheuglijke tijden

zijn er kleine dingen

die me mateloos verblijden

en waarover ik moet zingen

en over moet schrijven

ze laten zich niet verdringen.


De kersen en olijven

evenmin als de seringen

lieveheersbeestjes en vlinders

muziek en kleine kinders

bloemengeur en blauwe luchten

doen me van vreugde zuchten

ruisende regen over dorstige struiken

doet weer nieuwe bloemen ontluiken


De litanie van kleine dingen

daar kan ik eindeloos van zingen


An Cuijpers-Rutjens

juli 2022

Read Full Post »

Afgelopen weekend kwam er weer een einde aan de Tour de France. Met elke etappe weer: de wielrenners op de voorgrond en op de achtergrond een steeds ander, schitterend Frans landschap. Onze Resi heeft er haar hart aan verpand!

Rondje Frankrijk


Ik verzink in mijn bodemloze gedachtegang.

Ziende blind staar ik mijmerend in het niets.

Dan doemen de eerste beelden op.


De uitgestrektheid van het vlakke land,

de golvende korenvelden,

deinend op het ritme van een onhoorbare melodie.


Duistere hellingen,

dichte, donkere opeengepakte dennen,

opwellende droefgeestigheid.


Rijzende, hemelnaderende hooggebergtes,

slingerende bergpassen, sneeuwbestoven toppen,

aardpiramides, gezandstraalde monumenten.


Lavendelvelden, als purperen

lappendekens de aarde bedekkend,

troebel in de trillende gearomatiseerde lucht.


Honderden meters diepe kloven,

willekeurig doorkliefde landschappen,

onstuimig waaiende winden.


Zeeën, die de kust al eeuwenlang belagen,

omzoomd door kiezelstroken

alsmede door zilte zandvlaktes.


Eilanden en schiereilanden,

grillige granietrotsen, diepe inhammen,

wegebbende, slik spuwende vloed.


Betoverend ondergaande zon,

rood opgloeiende krijtrotsen,

sprookjesachtige schouwspelen.


De imaginaire beelden van La Douce France

worden plots waziger en waziger en

eindigen in de verdamping van mijn dagdroom.



Resi Faessen

November 2007

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »