Schrijvers Kring Ospel

Ook het veelzijdige en avontuurlijke leven van de aardappel inspireert onze An…

Aardappel anders

Ik ben van de koude grond:
een echte Eigenheimer
Gekookt ben ik bloemig en blond
maar nu, ongeoogst, een slijmer

Want door de nattigheid op ’t land
kreeg ik de aardappelmoeheid,
kwam ik niet in een aardappelmand
al was ik wel daartoe bereid

Mijn begeerte ging uit naar een rooier
want ik vind mij als een frietje veel mooier

An Cuijpers-Rutjens
Maart 1999

Read Full Post »

Hoezo: oudere mensen zijn saai, braaf en altijd verstandig? Karins moeder en tantes bewijzen het tegendeel…

De dames gaan op stap (voor tante Annie +)

Ze waren toen tussen begin 50 en begin 70 jaar oud, de vijf zusjes. Oud en vrije tijd genoeg dus voor de NS-kortingskaart. De voorspoedige reis ging van Eindhoven naar Amsterdam en op Centraal werd er, nog steeds volop kletsend, uitgestapt en richting centrum gekuierd. Echter, de middelste van het vijftal had het stiekem allang van te voren uitgedacht: héél toevallig kwamen ze uit bij dat museum, het sex-museum wel te verstaan.

Nu was de oudste van die zusjes normaal gesproken de meest wijze en verstandige, zeg maar: de plaatsvervangend moeder. Zij moest dus wel even flink worden overgehaald. Maar goed, uiteindelijk gaf ook zij haar zegen. Achteraf gezien, heeft ze zeer waarschijnlijk alleen maar voor de vorm geprotesteerd. Ook is ze door dit besluit later zéér in aanzien gestegen bij haar kleinkinderen. Zeg nou zelf: wie heeft er nu zo’n coole oma die naar het sex-museum gaat?

Eenmaal binnen, was er geen houden meer aan. Met name de oudste werd weer als een kind dat de hele tijd wordt gekieteld en dan niet meer bij komt van de ondeugende pret. En dat was weer een extra bron van vreugde voor haar vier zusjes (die trouwens net zo zeer hun ogen goed de kost gaven en eventuele hiaten in hun algemene ontwikkeling zo alsnog opvulden). Ook werden er spontaan diverse damesplasjes verkeerd geloosd. Zij hebben de hele verdere dag nog enorm veel “schik” gehad in Amsterdam en door al dat giechelen als pubers een ware verjongingskuur ondergaan.

Tot op de dag van vandaag, nu zo’n tien jaar later, schieten ze nog steeds spontaan in vervoering wanneer één van hen er over durft te beginnen. En was er dan zoiets speciaals in dat museum te zien? Nou nee hoor. Of het zou de suppoost van het museum moeten zijn…

Karin, juli 2011

Read Full Post »

Hoe Annie, al surfend over internet, een bijzonder woord ontmoette. Leuke column!

Vandaag was een leerzame dag; ik ga het jullie uitleggen.

De middag dat Schrijverskring Ospel weer bij elkaar komt met verhalen en gedichten bleek ineens erg dichtbij. De opdrachtwoorden hadden tot nu geen belletjes laten klinken of lampjes laten branden; kortom mijn papier bleef blanco. Om mijn inspiratie voor een gedicht of kort verhaal een beetje op te vijzelen heb ik het opdrachtwoord Senang opgezocht bij Google. Natuurlijk wist ik wat het betekent, maar een beetje hulp is welkom.

Alle vertalingen van het woord senang naar het Nederlands toverden een warme glimlach op mijn lippen. Die glimlach gleed lekker warm naar binnen waardoor ik me meteen senang voelde. Zo heerlijk behaaglijk achter mijn computer. Mmmm. In de rechterkolom op de website pagina van de Nederlandse Encyclopedie stond dat er recent gezocht was naar het woord Haplohyphes aquilonius. Zo, zo dacht ik bij mezelf. Dat klinkt nogal moeilijk. Ik probeerde het woord hardop uit te spreken en struikelde zowaar over bijna alles. Inmiddels was ik zeer nieuwsgierig….wat betekent dit?

Wikipedia bracht uitkomst en gelukkig bestaat er een Nederlands woord voor. Het rolt ook nog eens heel gemakkelijk uit je mond; het gaat namelijk over haften. En haften zijn eendagsvliegen. Wat interessant! Wisten jullie dat de orde van de haften is opgedeeld in 36 families? Zonder uitzondering niet uit te spreken zonder een taalcursus.
Haften kennen geen larve- en popstadium; het onvolwassen dier is een nimf en ze leven het overgrote deel van hun bestaan als nimfen in het water. En ik maar denken dat nimfen Grieks en Romeinse godinnen zijn in de gedaante van mooie meisjes en wel duizenden jaren leefden.

Maar het verhaal wordt nog mooier. Een nimf gaat op een bepaald moment naar het wateroppervlak en ondergaat een gedaanteverwisseling waar een zogenaamde subimago uit de nimfhuid sluipt. Deze gedaantewisseling is onvolledig…wow, ze krijgt nogmaals een kans om zichzelf te vernieuwen. Wat een mooie gedachte; eerst als nimf te mogen leven en dan nog even een subimago te zijn voordat je volwassen bent. Lijkt me heel ontspannen.

Nu ik al deze informatie weet voel ik me geweldig en met een goed gevoel kan ik op weg naar de lieve mensen waarmee ik me verbonden voel en de meest senangste middagen doorbreng.

Annie Kessels
Januari 2017

Read Full Post »

Aphrodite was de Griekse godin van onder andere de liefde en de schoonheid. Zij inspireerde Peter tot een mooi klassiek gedicht.

Aphrodite

Vrouw van mijn dromen
ge daagt mij uit om u te strelen
contact te hebben met uw huid
maar ik voel mij sterk geremd.

Is het uw dromerige blik die
zich niets aantrekt van mijn
onbeschaamde staren, voelt ge niet dat
Ik uw naaktheid aan het verkennen ben?

De bronzen gloed over
uw tedere, ronde vormen
reflecteert het zonlicht dat in
mijn hoofd tot een steekvlam leidt.

Peter Massee

Read Full Post »

(foto: Stichting Land van Horne)

Nostalgiemiddag Zorgcentrum St. Joseph Nederweert
Met onze verhalen en gedichten hebben wij enige bekendheid gekregen. Zo heeft welzijnscoach Renie van den Dungen van Zorgcentrum St. Joseph ons ook weten te vinden. Het leek haar een leuk en zinvol idee om enkele leden van de SKO eens uit te nodigen om verhalen of gedichten voor te lezen bij de Nostalgiegroep op donderdagmiddag. Het doel van deze middag is door middel van een verhaal of gedicht eigen herinneringen op te halen. Op een gezellige manier en natuurlijk met koffie en een koekje.

Annie Kessels is in december 2016 een middag aanwezig geweest en nam haar gedicht met een herinnering aan haar oma mee. Na het voorlezen kwamen de herinneringen aan opa’s en oma’s uitgebreid naar boven en iedereen in de groep kon zijn of haar eigen verhaal vertellen. Ook de trieste verhalen over de oma die jong was gestorven of de opa en oma die ze nooit hebben gekend.

Annie had ook nog een (verzonnen) verhaal over een verzorgingstehuis waar nonnen en broeders samenwonen. Ook hier werd aandachtig naar geluisterd en de verhalen over de Tante Zusters en Heerooms kwamen weer terug in de herinnering. Ook werd er gepraat over de veranderingen die congregaties hebben ondergaan. In vroegere jaren was het ondenkbaar dat nonnen en broeders onder één dak woonden.

Annie was enthousiast en vertelde haar ervaringen aan de andere leden van de Schrijverskring. Zij werden natuurlijk nieuwsgierig. De SKO gaat dit jaar dus vaker naar de Nostalgiemiddag; zeker weten! De data liggen al vast.

Read Full Post »

Het jaar is nog maar enkele weken oud en José moest haar goede voornemen al direct loslaten… Gelukkig gaat ze nu wel met veel enthousiasme ermee aan de slag! Zie onderstaande actiefoto 🙂

Dag-woord

Een week vertraging
liep ik zomaar op
Mijn goede voornemen
raakte meteen in het slop

Kleine tegenvaller helaas, maar
een griepaanval kun je niet sturen
Maar allee, niet lopen mauwen
hoe lang kan het immers duren?

Eén woord per dag
zomaar willekeurig gekozen
Sta dus niet raar te kijken
als je nu en dan eens zult blozen

Zinnen vormen,
verhaaltjes of gedichten
Schetsend mijn gedachten
tekenend letterkundige vergezichten

Passie; een pure hobby
maar dat wisten jullie al lang
Door veel te schrijven
voel ik me werelds, heel senang

Mijn uitdaging dit:
dagen vullen, het hele jaar,
met korte of lange schrijfsels
et voilà ….. mijn eerste is al klaar.

José Bergh, januari 2017

Read Full Post »

Wat is er mooier dan te reizen in gedachten, waarheen je ook wilt? Op deze “Blue Monday”, in deze koude winterweek, een heerlijke brok zomerzon. Met dank aan Terry!

Ik droom mijn droom

Stap in het water
duik onder
om me te laten meevoeren
door de golven
deinend op het ritme
als een alikruik
oorverdovende stilte
totale harmonie
zon streelt mijn rug
onderga de massage
voetstappen op grind
zachte stemmen
laten mij ontwaken
heerlijk gedroomd

Terry van Lierop
17 september 1998

Read Full Post »

De schrijfopdracht was: aandrang. Met dat woord wist Peter wel raad…

Vaak voel ik de aandrang
de top van de Parnasse te bereiken
mij te verpozen tussen
de muzen in het Elysium
en inspiratie op te doen
door mij te laven aan het ambrozijn
Maar nooit weet ik hoe:
mijn vleugels zouden zeker te klein zijn
de woorden zouden mij vast te kort schieten

Vaak voel ik de aandrang
mee te doen aan ”la Grande Bouffe”
mij te storten in orgiën
van slagroomtaart, wijn en wijven
Maar ik ben bang voor mijn maag
en voor het afgunstig kijven.

Soms ook voel ik de aandrang mij terug te trekken op
een onbewoond eiland
geen zorgen meer en ook
geen ellende van de wereld op mijn bord:
Maar dat moet toch te vinden zijn
en misschien hoef ik niet eens alleen!
Peter Massee
20-08-1998

Read Full Post »

Een gelukkig 2017!

Vandaag het derde gedicht n.a.v. “nacht en nevel” van Hilly. An zette een mooie hoopvolle gedachte op papier, passend bij deze donkere dagen en het Nieuwe Jaar.

Nacht en nevel

Duisternis daalt in mijn brein
Nacht en nevel doen mij beven,
maar één straaltje zon draalt achter
die donkerte en grijze luchten
Ik slaak een bevrijdende zucht
als ik besef dat zij er altijd is
De zon die soms schuilt achter
donkere schaduwen die een
menselijk brein kunnen verlammen
Soms…

An Cuijpers-Rutjens
November 2016

Read Full Post »

Ook dit jaar geen ouderwetse witte Kerst. Maar dat geeft niet, want bij dit midwintergedicht kun je ook lekker wegdromen… Een heel fijne Tweede Kerstdag gewenst!

Winter

Alles rondom is wit
Het laat zich niet temperen
door grauwe luchten
zwaar van bottenkoude nevel
Nee zelfs als de zon niet schijnt
blinken lokken fluisteren de wittinten

Dan vliegen met de lichtheid van blaadjes
de koolmeesjes pimpelmeesjes
roodborstjes mussen merels
mijn dag binnen
Ze schijnen zon

Springlevend zijn hun
warme lichaampjes
in de vrieskou
Luidruchtig kwetteren ze
tegen vetbollen en zaadjes
van hun bestaan

Ze kleuren ze trillen ze proeven de tuin
Ze schijnen zon

Karin, januari 2013

Read Full Post »