Schrijvers Kring Ospel

Wie herkent het niet?! Terry gaf knap woorden aan dit probleem…

De nacht slorpt de slaap op

als slierten spaghetti

de lege vertrekken

worden gevuld

met vragen, gedachtenkronkels

die mij laten woelen

en draaien

zodat ik uiteindelijk

gevangen ben

in mijn eigen dekbed

Terry van Lierop, 15 jan 2009

Diepe buiging José!

Weemoed…

iemand verliezen doet pijn

het slijt, zeggen ze dan

geef het een plekje,

alsof dat makkelijk zou zijn

al naar gelang verstreken jaren

het vorderen van je leeftijd

de intensiteit van de leemte

ik kan het niet verklaren

kan het met geen pen beschrijven,

er komen soms vanuit het niets,

frequenter, vaak intenser

herinneringen boven drijven

vanuit het diepst van je ziel,

dat schatkistje in je hart

zou je alles willen delen

met degene die je zo vroeg ontviel

waar je staat in het leven

over wat je hebt meegemaakt

helaas beseffend dat die gedachten

eeuwig in het oneindige zullen zweven

©José Bergh-Berben

oktober 2023

Het is er weer de tijd van het jaar voor: de griep! Heerlijk onder de lakens terwijl het buiten hard waait en regent… Ook onze geplaagde Reis ontkomt niet aan dit ondernemende virus.

Mistig brein

dunne grauwe sliertjes

zweven door mijn hoofd

ik voel me wat beneveld

mijn brein is licht verdoofd

het denken gaat wat moeilijk

ja zelfs een beetje traag

ik heb zojuist besloten

’t wordt een pyjamadag vandaag

Resi Faessen-Teeuwen

november 2009

De gruwelijke oorlog tussen Israël en Palestina grijpt iedereen aan. Onze An geeft daar haar eigen indringende oorden aan.

Raketten ontploffen in zuilen van vuur

slaat nu ons laatste levensuur?

Nergens een holte om in te schuilen

geweld rondom en gloeiende scherven

een geluid als van huilende wolven

zal het hele land moeten sterven?

Het laatste levensuur zal slaan

als de mens deze weg blijft gaan

waar liefde moest zijn is een hiaat

er leeft nu alleen nog de haat

En nergens een holte om in te schuilen

de wolven huilen met gloeiende tanden

waar liefde moest winnen van de haat

daar is nu alleen een gapend hiaat.

An Cuijpers-Rutjens

oktober 2023

In deze week van het jaar lijkt het contact met de “andere wereld” sterker dan in de rest van het jaar. Dat vind je terug in het Katholieke Allerzielen/Allerheiligen, het Keltische Samhain en natuurlijk in het “griezelige” Halloween. Resi liet zich even meevoeren in die sfeer.

Geestenfeest

licht ontvankelijk wapperend

gehuld in gewaden

van doorzichtige mist

dansen de dode geesten

boven het pas gedolven graf

ritmisch zwieren ze heen en weer

in een absolute stilte

wachtend op de dolende ziel

die ze weldra in hun midden

mogen ommantelen

Resi Faessen

Een heerlijk optimistisch gedicht van onze An in de haar bekende speelse stijl!

Love story

In opvallende feestkledij

vliegt een vlinder mij voorbij

met de warme zomerwind

was hij, zoals ik, ook blij

De zon heeft mede hem gekleurd

hem uit de natte pop gebeurd

zodat hij zijn vleugels uit kan slaan

en ter spelewei kan gaan

Daar was het waar hij zijn liefste vond

verleidelijk dartelde hij met haar rond

Onder de hemelsblauwe lucht

heeft hij haar liefdevol bevrucht

Toen de avond is gedaald

zijn ze in het bos verdwaald

Tot de zon weer op is gekomen

rusten ze in de kruinen der bomen.

An Cuijpers-Rutjens

Een vakantie met zijn vrouw Anja, leverde Peter deze onvergetelijke ervaring op.

Jungle

met moeite kappen we ons een weg

door de neerhangende lianen

om maar te zwijgen van de muskieten

die proberen in je mond te kruipen

een pad kan je dit niet noemen

maar toch moeten we dit volgen

om bij de rivier uit te komen

wat daarna komt weten we nog niet

want hoe komen we dan aan een boot?

door het water naar het dorp waden,

ik moet zeggen dat trekt me nog niet

maar nu stel ik mezelf maar voor

daar nog niet over na te denken

laten we nu maar voorlopig

door de bush wandelen

en ervan genieten

Peter Massee, augustus 2009

De betoverende wereld van het rijk van de nacht: mooie sfeertekening van onze Karin.

De motorrijder

De donkere weg blijft steeds maar weer vooruit gaan,

als een zwarte slang die voortdurend

van me wegsluipt door de even zwarte nacht

Ik sta stil, lijkt het

zit op mijn leren troon

en aanschouw die film

De motor ronkt zijn hypnotiserend mantra

Slechts in de verte lichtjes als sterren

Slechts mijn adem en de stilte

De enige mens op aarde ben ik,

het middelpunt van dit rijk van de nacht

De verleiding van het niets

De verleiding van het alles

Thuis zijn, allang voor ik thuis kom

(voor Tom)

Karin Vossen, sept 2023

Van de wisseling van de seizoenen, is de prille belofte van de lente misschien wel de mooiste. Karin liet zich daar dankbaar door inspireren.

Het briesje

Vandaag is het gekomen

Eerst onopgemerkt,

het ruikt nog niet speciaal naar iets

Dan streelt een lauwte mijn wangen

en is de  dag vol glinstertjes

van een ongeremd Opnieuw

Heel teer en bleek en voorzichtig

reageert de winterkaalte in nevels van groen

Aan de takken ontspruiten zomaar vogels,

ze vieren weer het leven

En ik?

Ik wentel mij die avond rozig

in een geurende zee van lakens

Beloften van de wind

wiegen mij de nacht in

Vandaag is het gekomen

Karin Vossen, april 2009

Wij luiden die prachtige tijd van de herfst in met dit prachtig klassiek sonnet van onze Annie.

de zomer wil zich nog niet prijsgeven

en zet septemberdagen in volle gloed

mateloos genieten we van deze zonnegroet

en weten wij; herfst gaat zijn dagen inweven

Want zie het eendenpaar dobberend in de gracht

dorre blaad’ren deinen met hen mee

zo op het oog heel tevree met z’n twee

geen zorg meer over hun nageslacht 

het nest met veel gekwaak is uitgevlogen

en al staat het seizoen nu even standje stil

door het volgende worden wij al aangezogen

het is geen kwestie van goede of kwade wil

-natuur mist dat vermogen-

volgt het eigen pad der jaren zonder verschil

Annie Kessels Sept 2023