Schrijvers Kring Ospel

Het ligt nog vers in ons geheugen, het overlijden van de Britse koningin. Bij Karin in de straat nam zij op een speciale manier afscheid… 😊

Koningin Elisabeth

De Queen is gestorven

Bij ons in de straat heeft ze

van achter het raam,

tot aan het moment van haar uitvaart,

haar taak plichtsgetrouw vervuld:

ze wuifde tot het einde toe

dapper met haar handje

Karin Vossen

In de haar eigen, heldere schrijfstijl doet onze Resi een fraaie poging het verschijnsel Tijd onder woorden te brengen.

Tijd

 

De tijd

vliegt per seconde

het verleden uit

het heden in

de toekomst tegemoet

 

De tijd

ongrijpbaar

immer vluchtig

oplosbaar in het niets

eeuwigheidswaardig

 

De tijd

voortschrijdend

ontsnappend per tik

doch nooit echt vrij

gebonden aan het uur

 

De tijd zoals altijd

positief dringend

negatief dwingend

dominant aanwezig

 

De tijd

als brug tussen

oorsprong en einde

het bestaan dragend

met als pijler het moment

 

Resi Faessen

aug 2007

De wereld waarin wij nu leven… Anja schreef er een tijdloos en pakkend gedicht over. Het is een hart onder de riem voor alle onderdrukte mensen die toch hun stem durven te laten horen.

Strikvraag

 

Op de puinhopen der aarde

wordt recht gesproken

het recht van de macht

uniformen grijs en strak

Vragen listig

in staccato afgevuurd

alles geoorloofd

 

Gebogen onder het gewicht van woorden

verstrikt in vragen

klinkt verstikt het antwoord

waar zijn zij gebleven?

degenen die geen strikvragen mogen stellen

de rechters

 

In de blauwe lucht

slechts enkele centimeters groot

ziet hij

een vogel in de vrije vlucht

 

Homo Sapiens

begiftigd met een vrije wil

De Rechter zal je geen vragen stellen

nog niet…

 

Anja Massee

Nostalgie… voor de ietsje ouderen onder jullie 😊 presenteren wij vandaag: Karins woordenportret van Pierre Janssen https://nl.wikipedia.org/wiki/Pierre_Janssen_(journalist) Hij was in de jaren 60 een bijzonder verschijnsel op de Nederlandse televisie met zijn kunstprogramma “Kunstgrepen”. Voor degenen die hem niet hebben meegemaakt: het kleurrijk gedicht spreekt voor zich.

Portret van Pierre Janssen

Jouw lange magere gestalte verraadt

dat jouw hele wezen

te snel te gretig naar de hogere sferen

van de kunst wil groeien

Jouw vormloos kostuum

blijft verontschuldigend achter

in de zwaartekracht

Jouw mond prevelt zorgvuldig, zoekend

als een bisschop

Maar die verliest het

van het kind in jou

dat zich onbekommerd laat gaan

Jouw ogen weten de afloop van het verhaal

allang en zeggen ook

dat je geniet van deze macht

De spotlight vergroot ieder woord uit

iedere gelaatstrek

en ieder gebaar

Ja vooral ieder gebaar

van je Titanen handen

-geef je daarom zo veel?-

Als vleugels waaieren ze uit,

verstrooien ze paarlemoeren sterretjes

En na een zucht van verrukking

draait de wereld weer verder

Ja Pierre,

zó zou ik jou schilderen   

Karin Vossen

4 april 2007

Wij krijgen er maar geen genoeg van: de kleine dingen die het leven de moeite waard maken. Wij kunnen het alleen maar heel erg eens zijn met onze Resi!

Het zijn de kleine dingen…

een korte knik,

een schalkse blik

“Hallo” als groet,

zodra je een ander mens ontmoet

een glimlach

of een “Goede dag”

een opgestoken hand

een hartje in het mulle zand

een blije zucht

een heerlijke vrucht

een blad dartelend in de wind

een vrolijk spelend kind

geluk zit in het kleine,

in het vertederende fijne

vluchtig in het moment

weg, zodra je ’t herkent

koester en geniet

zorg dat je ze ziet

de kleine dingen in ’t leven

ben dankbaar dat je ze mag beleven

Resi Faessen

Augustus 2022

Een heerlijk feelgood verhaal van Terry, ga er maar eens lekker voor zitten!

Nieuw verworven vrijheid

Ik houd de sleutels in mijn hand geklemd, om meteen bij hun aankomst actie te kunnen ondernemen. Niet dat ik zeer materialistisch ben ingesteld, maar vandaag is na drie jaar een klein mijlpaaltje bereikt voor mijn gezin. Nieuw verworven vrijheid, en mobiliteit. Voel me als een klein kind dat een verrassing heeft voor Moederdag. Een tikkeltje spannend, in afwachting van haar reactie op de verrassing die je voor haar gemaakt hebt. Naar de reacties van mijn dochters kan ik wel gissen. Verwacht zoiets van: “grappig” of : “leuke bekleding”. Da’s typisch iets voor ons vrouwen.

Had me helemaal op feiten gestort, om toch ietwat beslagen ten ijs te komen. Vooral te laten merken dat ik als alleenstaande vrouw niet helemaal atechnisch ben. Zodat een eventuele mannelijke verkoper niet zou denken: “Nou aan die muts houd ik een goed dealtje over.” Via via had ik een adres bemachtigd, die een oude maar nog in zeer goede staat verkerende auto te koop aanbood. Bij aankomst klikte het meteen tussen mij en de eigenaresse. Al vrolijk babbelend bekeken we de auto en maakten een proefritje. Inderdaad onder het uitslaan van kreten als: “grappig, die authentieke radio” en “och wat leuk die echte kleine ruitjesbekleding”. Om een lang verhaal kort te maken: het bakkie staat nu bij mij voor de deur.

Daar zijn ze, ben benieuwd!

Triomfantelijk houd ik de sleutels al rinkelend omhoog. Kreten van enthousiasme en jawel hoor, ook van spot worden mijn oren ingeslingerd. Wanneer we ons allemaal in de auto hebben gesetteld, vraag ik naar hun reactie. De meiden vinden het wel een gave bak, lekker ook als ze ’s avonds ergens opgehaald moeten worden.

“Ja grappig mam, die ruitjesbekleding”, zegt mijn oudste dochter.

“Leuk ja”, zegt Lotte, mijn andere dochter. “Gaaf mam die oude radio.”

“Rijdt hij ook nog wel?” spot mijn oudste zoon. Hij begint zo een beetje te puberen en dan is het altijd stoer om moeders wat te stangen. “Ja? Nou, da’s dan lekker makkelijk als we naar het voetballen moeten.”

“Ik weet niet of ik wel een taxivergunning krijg hoor”, antwoord ik.

Mijn jongste zoon kijkt peinzend. “Sam,” vraag ik ”wat vind jij ervan?”

Met het liefste engelengezicht op aarde antwoordt hij: “Ik vind hem heel goed bij jou passen. Hij is ook heel oud, maar ziet er toch nog goed uit.”

Terry

Oktober 2008

Kun je je verbonden weten met kleine dingen om je heen? En of, ze zijn voor onze Anja een bron van inspiratie!

De kleine dingen die het doen

 

Het is even na het middaguur

geen geluid die het onderbreekt

Ik zit aan mijn tafeltje

onder het afdak achter het huis en

probeer deze rust te bewaren

van dit moment,

een mijmermoment

Ik kijk naar een miertje,

rusteloos en weet niet wat hij wil of toch?

Ah, daar is mijn vlinder

de Atalanta, hij ziet me

en even later houdt hij mij gezelschap

Ik schrijf en hij zit op mijn blaadje heel rustig…

 

Anja Massee

september 2022

Op deze zomerse dag houden we het luchtig.🍦🌞 Onze Resi leefde zich lekker uit met het woord kussen.

Kussen

Er was eens een rasechte kusser

die werkte bij de brandweer als blusser

bestreed liefdesvuur,

maar nam op den duur

een bijbaan als kussende klusser

kussen

zachte lippen

mond op mond

sensuele beroering – erogene zone

wellust

kussen

hoofdelijke rustplaats

langzaam opkomende gedachtenloosheid

verzinken in het niets

welterusten

Resi Faessen

Juni 2007

Met plezier en speels gemak ziet Karin van alles om haar heen dat het leven kleur geeft. En tot verstilling uitnodigt.

De kleine dingen die het doen

Zojuist heb ik een vlieg gered

die druk zoekend

tegen het vensterglas aan

de weg naar buiten zocht

Ik heb hem die weg gewezen

naar de raamopening,

héél voorzichtig…

met mijn vliegenmepper

—

Weet je wat pas

echt geluk is?

Als je goed kunt poepen

—

Lekker ontbeten

fris gedoucht

machientje was gedraaid

en opgehangen

plantjes water gegeven

Nu op het balkon

met een kopje koffie

voel ik me zo heel erg Zen

—

Chocomel.

Maar dan alleen de enige echte.

—

De kleinste teerste dapperste

o zo mooie onkruidbloempjes

veroveren stoeptegels en beton

—

Om vijf uur in de morgen

streelt het eerste frisse briesje

eindelijk de slaapkamer binnen

Het gordijn wiegt mee

Belofte van afkoeling

—

Met een klein simpel woord

een glimlach scheppen

bij een medemens

Karin Vossen

Juli 2022

Al vijftien jaar geleden vroeg onze Peter zich dit af. De boodschap is in de tussentijd alleen maar duidelijker en dringender geworden: we zullen het samen moeten doen…

Vraag

Tot mijn spijt constateer ik stagnaties

in de samenwerking tussen de naties

over de aanpak van moeilijke kwesties op aarde

Geen volk dat het eerst echt aanvaardde

dat er problemen zijn op veel gebieden,

vaak veroorzaakt door Westerse lieden

We moeten nu overal acties ondernemen

anders komen we straks om in de problemen

Overal om ons heen gaat het steeds meer nijpen

Willen wij dat zien en uiteindelijk begrijpen?

Peter Massee

December 2007