Feeds:
Berichten
Reacties

Het is bijna Moederdag, speciaal voor alle moeders dit keileuk en hartverwarmend verhaal van Terry. Over een moeder-zoon onderonsje. En een hond…

 

 

Sam en Toets, een lekker duo!

Het is een schat van een vent. Vaak een lust, soms een last. ‘t Twinkelen van z’n ogen bij het wakker worden, maakt mijn dag al zonnig. Als een vulkaan, barstend van energie, springt hij uit bed. Zijn lavastroom achterlatend. Alles wat zijn grijphandjes te pakken krijgen, wordt voorzien van zijn handtekening: beplakt met lijm, bewerkt door zijn “reparatiekistje” of voorzien van blauwe, gele of rode stift.

Onze kleine knul van twee heeft één grote liefde: onze hond Toets, een Engelse Cockerspaniël. Elke morgen bij het weerzien wordt ze uitbundig geknuffeld en bij de oren gepakt, waarin hij liefdevol fluistert: “Toetsie-floetsie”. Dit herhaalt zich de hele dag, in allerlei variaties. Wanneer Toets niet achter Sam aanloopt – vooral tijdens koffietijd – dan stort Sam zich wel liefkozend op Toets in d’r mand.

Tijdens het koffiedrinken deze morgen kiest hij zijjn favoriete snoepgoed, een lolly. Kwijlend loopt Toets achter hem aan. Even later komt Sam me teleurgesteld melden dat hij zijn lolly kwijt is. “Kan um nie meer finde” spreekt hij radeloos met opgeheven handjes. Na een zoektocht binnenshuis, zit er niets anders op dan Sam nog eens in de trommel te laten graaien. Na mijn koffiepauze komt hij huilend binnen. “Weer …. lolly … kwijt” snikt hij. “Dit is de ochtend van het lollymysterie” bazel ik verbaasd. Een overval door lolly-mieren? Lolly etende tuinplanten?

Tikkende hondenpoten in de bijkeuken, Toets komt binnen. Sammetjes ogen twinkelen bij het zien van Toets. Zijn grote liefde heeft het mysterie ontrafeld: aan elk oor bungelt een lolly! Hij knuffelt haar uitbundig en trekt de lolly’s van haar oren. “Toetsie-floetsie”!

 

Terry van Lierop
22 augustus 2001

Advertenties

Gedicht Anja april 2018

Als je weet waar Peter en Anja wonen, dan snap je het heimwee van Anja naar hun vroegere, weidse uitzicht.

 

 

Bouwkavels te koop

 

Tussen bomen en sloten zijn bouwkavels te koop
De gemeente heeft haar grens getrokken
Het weiland rijpklaar gemaakt en hekken geplaatst
de boer uitgedaagd en buitengesloten
Maar de grond heeft een geheim
wat het verbouwt is weerstand.

Riante huizen veroveren de horizon
Ieder vertrek heeft een compleet eigen wereld
Hij kijkt uit het raam en staart naar de kerktoren
het uitzicht is elders.

In de achtertuin heeft hij een grote moestuin
en boomgaard
Sterke seizoenen golven het hele jaar door
en nu is het winter, rimpelige appels,
een verschrompelde ui, dorre peterselie
liggen in een bevroren toestand op tafel
en wachten tot de eerste, lauwe regendruppels
de lente aankondigen.

 

Anja Massee

Een prachtig tijdloos gedicht van An! In een paar woorden schildert ze een prachtige omgeving, die je bijna kan voelen, ruiken en ondergaan.

 

 

Kabbelende deinende waterstroom
klotsend tegen de oeverzoom
Vanwaar ben je gekomen?
Was je oorsprong diep in het woud
of in het land der dromen?
Kwam je uit het gebergte, dwalend
en steeds in lager weiden dalend?
Waar je ook begonnen bent
hier aan jouw oever bouw ik mijn tent,
wil ik blijven in late dagen

Plek van vrede, zonder vragen

 

An Cuijpers-Rutjens
Oktober 2000

 

Gedicht Karin april 2018

Wat een overvloed aan lente en bijna zomers weer, deze maand april! Karin liet zich hierdoor inspireren tot een “zacht” gedicht.

 

 

Bloesem

 

Ik zag ze al weken hunkeren,
die kale magere wintertakken:
eerst voorzichtig, bleek-groentjes wakker
uiteindelijk de knoppen barstensvol
Ze popelden, die jonge knoppen
en konden haast niet wachten

Vanmorgen vroeg toen ik nog sliep
is daar dan toch het enig
juiste moment in tijd gekomen
De bomen in mijn straat op een rijtje
vieren uitbundig hun feest met
bruidsjurken van bloesemblaadjes
die dansen in de wind

Ze hebben maar één week
die tedere witte minne blaadjes
Dat weten ze niet dat deert hen niet

Ze dansen, verleiden en ze geuren
totdat er dikke lauwe
regendruppels de blaadjes
vriend’lijk begeleiden
door het luchtblauw
naar stoepen asfalt struiken
auto’s fietsen dunne jassen

 

Hun val is zacht en
op het enig juiste
moment in tijd

 

Karin Vossen
7 april 2018

Onder de tab “Projecten” heb je in het verleden al diverse vormen van creativiteit binnen onze schrijverskring kunnen ontdekken. Met veel trots presenteren wij nu:

de natuurwandkleden van Terry van Lierop

(foto: Lotte Sijbers)

 

Gewapend met fantasie, inspiratie en vooral véél lappen stof, is Terry al langer bezig met het ontwerpen en maken van deze wandkleden. Ze hebben allemaal als thema: de natuur, een thema waarmee Terry zich zeer verbonden voelt. Tien procent van de verkoop van elk kleed gaat dan ook naar het Wereld NatuurFonds.

Ze geven haar veel voldoening en energie en ze heeft nu de stap gewaagd om ermee naar buiten te treden. Tijdens de volgende expositie kun je de kleden bekijken (en kopen natuurlijk!):

De kunstmuur in Fysiotherapiepraktijk Seuren, Nederweert:
van 25 juni t/m 24 september 2018
https://www.fysionederweert.nl/

Foto’s en detailfoto’s van deze prachtige wandkleden kun je terugvinden:

op de fb pagina van Terry (“Ons Ter”)
https://www.facebook.com/Ons-Ter-165493383988964/?ref=py_c

en op onze tab “Projecten” (klik hier)

Wij wensen Terry veel succes!

Onze Annie is een enthousiast wandelaarster. Dit gure Paasweekend kon niet beter worden verwoord dan in dit tintelende voorjaarssonnet.

 

 

Narcissentocht

Beboste dalen ontsluiten hun pracht
‘k zie water en stenen kissebissen
en hellingen bezaaid met narcissen
duizendmaal eenvoud versterkt de kracht

Aardse schoonheid, zo zonnig zacht
nooit zal mijn geheugen dit wissen
‘k hoor een colablikje sissen
onaardse lesser klinkt onverwacht

Gesterkt weer verder door de natuur
colonne wandelaars op het Ardennepad
stap voor stap en uur na uur

Storm en hagel, het lijf nu koud en nat
nooit meer, denken geest en benen zuur
maar….morgen! na een lekker warm bad

Annie Kessels

Gedicht An maart 2018

Wie wil er nou niet zo een prachtig uitzicht zoals An beschrijft?

 

 

Blikveld

Uit mijn raam kijk ik op de Peel zo wijd
landschap van de eenzaamheid
je kunt er de stilte horen
ze klinkt als muziek in je oren
er is geen lawaai en geen kabaal
de dennen fluisteren in sprookjestaal
over lang vervlogen tijden
alleen te horen voor ingewijden
oude herinneringen komen zo even
door dat blikveld weer tot leven.

An Cuijpers