Ach, wie heeft er zich niet ooit eens door laten verleiden? Door die heerlijke verse bramen langs de weg!? Onze Annie proefde de nazomer…

Bramen
De leegte van dit blad
vult mijn avonduur
druipend kruipend sluipend
een visioen van paars-zwarte parels
kwetsbaar van donkerrode sappen
vullend smullend krullend
smelt augustus in mijn mond
een pitje dwaalt nog even
Het avonduur verstrijkt
laat een belofte na.
Annie Kessels, februari 2011
Plaats een reactie