Vandaag alweer de laatste bijdrage uit onze dichtbundel “En dan weer verder te gaan”. Onze Terry sluit de rij met de sfeervolle schildering van een wandeling. Zo simpel en mooi is Nederweert…
In mijn hart blijf
ik een Brabander
bronsgroen eikenhout
de tekst heb ik nooit geleerd
maar elke avond trekken
mijn hond en ik erop uit
voor een stukje
natuur Nederweert
oude knoestige bomen
langs deze lange laan
geluid van vogels
bezig met hun avondtoilet
een vriendelijke boer
zet zijn paarden op stal
groot geurend weiland
in de verte het dorpssilhouet
bewonder de kleur
van korenvelden
volg de karrensporen
in het zand
gevoel van vrijheid
en innerlijke rust
stilte omhelst me
met zijn nooit gevoelde hand
al blijf ik dan
een Brabander
tja, ik ben
immers geïmporteerd
’t voelt vertrouwd
en o zo thuis
In die verrekte mooi
stukskes Nederweert
© Terry van Lierop
Schrijvers Kring Ospel 
Plaats een reactie