Wat hebben we afgelopen week een prachtig weer gehad in dit prachtig jaargetijde! Onze Karin liet zich verleiden tot dit speels gedicht:

Herfstspel

Bruin als van gouden nootjes

streelt het nog frisgroene gras

Hartverwarmend honinggeel

rust op het matte natte wegdek-grijs

Oud roest-roodbruin

wacht al op mij

De neuzen van mijn schoenen

genieten van het uitnodigend geritsel

en laten zich verleiden

tot spelen

Ik schop, goedmoedig plagend

en vol plezier,

door de bladergolven

Die wervelen even en lachen

voor ze zich weer op aarde

tevreden neder vlijen

© Karin Vossen, 20 oktober 2025

In dit speciale gedicht van onze Karin schuilt een vreugde en dankbaarheid voor de overvloed aan bloemen waarvan wij elk jaar weer mogen genieten.

Bloemen

Een zomerdag waarop in velden

trotse korenbloemen en vlammende klaprozen

broederlijk samen in de wind

met volrijpe korenaren wiegen

in jaren en seizoenen

en blijven wiegen

Een zomerdag waarop

uitbundige paardenbloemen

dansen met het gras in de wei

en het fluitenkruid

Waarop kamillen in de bermen

voorbijgangers belonen

met geuren verrassende geuren

Op zó een dag

wil ik mijn graf vinden

onder een zee van madeliefjes

en vergeet-mij-nietjes

© Karin Vossen, nov 1997

Onze Annie schetst heel knap een indringend beeld van een indringende gebeurtenis.

De eerste stappen die je

als mens in deze wereld zet

zijn het symbool van groei

en zelfstandig je eigen pad kunnen kiezen

Maar…

Vergeefs staan ze hier

Duizenden kinderschoenen

leeg en vooral stil op het grote plein

geen trappelende voetjes om ze te vullen

Duizenden kinderen

zullen nooit meer rennen

springen, lachen en leven

Duizenden voetstappen

geen kans gekregen, nooit meer gezet

Deze schoenen blijven leeg

Voor altijd… geen toekomst en geen verleden

geen weg mochten ze gaan om hun voetafdruk achter te laten

Echter…

In onze zielen laten de onzichtbare sporen een onuitwisbare indruk achter.

© Annie Kessels

N.a.v. Herdenkingsprotest Gaza in Maastricht

Hoe heerlijk kan het zijn om met woorden te spelen, zoals onze Terry in dit originele gedicht!

Druk, druk, druk, druk, druk, druk, druk, druk, druk

Druk voelde de barometer,

de pijl zwiepte naar “koud”

“Druk” dacht het sardientje

ze kreeg het stikbenauwd.

Druk had de kastelein het niet,

hij tapte nog een mop

“Druk” riep de ballonvaarder

maar hij stootte al zijn kop

“Druk,” smulde de aambei

“dat is waar ik van houd”

Drukkend dacht de eigenaar

“Dat gaat weer helemaal fout!”

“Druk? Mooi woord”, zei de dichter

zijn inspiratie kon niet meer stuk.

“Als ik het maar op papier krijg

want ik heb het toch zo druk.”

© Terry van Lierop

Vandaag een mooie klassieker van onze dierbare Peter!

Ode aan de Peel

’s Morgens

in alle vroegte

op de fiets

op de trappers

je gezicht verkrampt

je handen versteend

op pad naar de natuur

Lichte nevel op de wegen

maar daar verschijnt al

de oude schaapskooi

met zijn karakteristieke kap

De adem als een rookpluim

over knuppelbruggetjes

en veenpaden,

de broedende kokmeeuwen

de slaperige sterntjes

reageren nog niet

We zijn alleen

de rust nog niet verstoord

met ferme pas

veren we mee

met de zachte grond

de zon komt langzaam op

boven duistere peelstronken

Op de smalle paden

langs het Elfde

en het Eeuwig Leven

denken we aan vroeger

hoe onze voorouders

hier konden delven

het zwarte goud

voor potkachel en stoof

De Peel

waar tussen de struiken

nog heksen woonden

die men ’s avonds

zag overvliegen

zonder gerucht

en waar een droge warme zomer

zorgde voor rookpluimen

die bleven walmen

bijkans tot in de eeuwigheid

© Peter Massee

De herfst heeft duidelijk zijn intrede gedaan. Voor de heimwee-lijders naar de zomer, dit prachtig kleurrijk gedicht van onze Peter.

Bloemen

Ik kan genieten van het felle rood

van papavers tussen het groen

en van de zonnebloemen,

velden achtereen

Ik kan genieten van hun gebogen hoofden

die allen dezelfde kant op staan en

dezelfde innerlijke rust bewaren

als het terracotta leger van de keizer

Ik kan genieten van de dikke hommel

die zich schurkt aan meeldraad en stamper,

de bloem zover omlaag laat hangen

dat hij er bijna uit valt

Ik kan genieten van

de vele kleuren van de roos

en speciaal van die aan de oude stam

die mij met bedwelmend aroma liefkoost

Ik kan genieten van

de rust en vrede in de natuur

de kleuren, de geuren

en de zonnestralen

die bloemen en grassprieten teder behagen

© Peter Massee

Inspiratie kun je soms op de vreemdste manieren op doen.. dat bewees onze Karin maar weer eens 😊

Per ongeluk geluk

In één Hema-sokje

heb ik een lekker groot gat

Mijn grote teen jubelt ijverig

naar buiten en roept: dat is wat!

O heerlijk, deze zalige

per-ongelukke vrijheid!

Mijn stinkende buren ben ik nu

lekker even kwijt!

Heerlijke frisse gatenlucht,  

zelf gegraven, wat een festijn!

En dat zonder dat stomme beertje

van Robijn Fleur en Fijn

© Karin Vossen, 7 sept 2025

Een mooi initiatief van de gemeente Nederweert, waar onze Nina weer graag aan mee deed.

Twee weken geleden  was het “De week van lezen en schrijven, een leven lang leren”. In deze week stonden digitale vaardigheden centraal. De gemeente Nederweert had daartoe voor de tweede keer een verhalenestafette georganiseerd. Zeven inwoners van die gemeente, schreven om de beurt een stukje tekst over Lei Vere, die moeite heeft met digitale vaardigheden. Uiteindelijk ontstond er een inspirerend verhaal over hulp, begrip en samen leren.

Van die zeven schrijvers was onze Nina dinsdag 9 sept jl als tweede aan de beurt. Natuurlijk zijn wij als SKO een beetje plaatsvervangend trots op haar bijdrage!

Klik HIER om het hele verhaal te lezen. Veel plezier ermee!

Je ruikt het gras, voelt de wind en hoort de schapen al, in dit beeldend gedicht van onze Resi.

Ode  aan  onze  natuur

een betoverend landschap

ontvouwt zich voor mij

een idyllisch plaatje

gelijk een schilderij

een beeld van bomen

in het dichte bos

met op de voorgrond hei

en bodembedekkend mos

dat zorgt voor een alles

omkaderende lijst

een wisselend uitzicht

dat daalt en dat rijst

als de lijst een stukje

wordt verplaatst of verschoven

krijg je een nieuw panorama

met een wolkenlucht erboven

een veld met schapen

maken het beeld compleet

in mijn geheugen gegrift

opdat ik nooit vergeet

hoe adembenemend mooi

dit plaatje zich presenteert

dit prachtig stukje Nederland

laat het alsjeblieft ongedeerd

laat dit tafereeltje

vooral rustig groeien

dan zal de hei in september

weer uitbundig bloeien

© Resi Faessen

September: heerlijk nagenieten van een ondeugende zomer… een “fantastisch” gedicht van onze Karin😋

De aardappelschiller

Het zonlicht schijnt vrolijk filterend

tussen de takken door

op mijn grote begeerlijke vent,

zittend aan het campingtafeltje

Zijn zwarte dansende lokken

verraden zijn passie voor de nacht

In zijn nek glinsteren druppeltjes

die zich parelend en tergend traag een weg

naar zijn wervelknobbeltjes zoeken

Zijn gespierde gebruinde rug

is licht gebogen, in alerte staat

om iets breekbaars te beschermen

Nu pakt hij een aardappel uit het mandje

en schilt haar heel zorgvuldig met een mesje

tussen zijn grove vingers, knuisten,

precies zoals hij ook heel teder

mijn bloesje open knopen kan

Dan merk ik pas dat ik

al meer dan tien minuten lang

de reeds verdwenen zoete restjes sap

van mijn honingmeloen

met mijn tong zoek,

likkend rond mijn volle zomerlippen

© Karin Vossen