Feeds:
Berichten
Reacties

Van alle tijden, van alle werelddelen: dit onschuldige spel. Ook Karin ontkomt niet aan de verleiding.

 

 

Steentjes gooien

 

Strubbelingen bubbelingen
ringen op het water
groeien eerst, vervagen dan:
Illusie, spel, geschater

Strubbelingen bubbelingen
bewegen ’t trage tij
Ze komen telkens weer vanzelf
en gaan vanzelf voorbij

 

Karin Vossen
7 maart 2000

Advertenties

Gedicht José okt 2018

Zo herkenbaar! Wie is er als kind niet zo ondeugend en nieuwsgierig geweest als onze José?

 

 

Fabeltjes

 

De crux zat hem in het tijdsbestek.
Het moest op een zeer nauwkeurig moment
anders sta je volledig, compleet voor gek

Het is me vroeger meermaals verteld,
exact om klokslag twaalf uur
dan krijg je pas waar voor je geld

Want als de klok twaalven slaat
krijgt je gezicht dat permanente
zorg dan dat je snuit fatsoenlijk staat

Gekke bekken zijn dan taboe
maar ik, ik ben nieuwsgierig
en ga lachend naar een spiegel toe

Steeds maar weer trap ik er in
ik loens dat het een lieve lust is
en schever dan scheef zet ik mijn kin

Trekkend aan mijn oren, flapperig
mijn lippen krullend als Donald Duck
neusgaten zo groot als van een big

Kindertijd, waar fantasie welig tiert
waar humor nog zo speels was
wat hebben we wat af gegierd

Blijkbaar vond ik nooit het perfecte moment
of werkte het stiekem toch wel
en ben ik intussen aan mijn rare hoofd gewend

 

©José Bergh-Berben

oktober 2018

De zomer krijgt er maar geen genoeg van dit jaar! Onze Terry had daar zo haar eigen problemen door…

 

 

Bungelend

Liggend in mijn hangmat
de wereld op z’n kop
wolken drijven met mij mee
verdronken in blauw

Bungelend in mijn hangmat
wereld ver onder mij
gebladerte ruist een lied
neuriënd in groen

Slapend in mijn hangmat
een wereld vol fantasie
beland in vredige oorden
badend in rood

Ontwakend in mijn hangmat
overhellende benen
knopen touwen in elkaar
gestrekte ledematen worden
geconfronteerd met een harde aardbol
kreunend in bruin

 

Terry
7 juni 2000

Gedicht José okt 2018

Het is Kinderboekenweek. Onze José liet zich daardoor inspireren. Het werd een sprookjesachtig gedicht over hoe boeken de belevingswereld van kinderen zo veel groter kunnen maken.

 

 

 

 

Betoverend

Een wereld van tijgertjes en beren
van honing zoeken en broodjes smeren
Van koningen en sprookjesfeeën
van kleine hertjes en wintersleeën

Een wereld van tinnen soldaten
Noormannen en hun stoere maten
Kleine kleurrijke ondeugende vissen
verloren knuffels die we missen

Een wereld van spanning en plezier
zoektocht naar avontuur en geklier
Van een zucht en een enkele traan
een gierende lach, zo spontaan

Een wereld van letters en plaatjes
een geschenk van enkel blaadjes
Waar we in andere sferen belanden
van donkere bossen tot zonnige stranden

Een wereld, je eigen fantasie
gebruik makend van je hersenmagie
Verbeelding en zalige dromen
die in de stille nacht tot je komen

Een wereld die je kunt bereiken
door te lezen en te kijken
Een unieke wereld die je kunt zoeken
begint … met kinderboeken

 

©José Bergh-Berben

Gedicht Karin okt 2018

Door een prachtige nazomer hebben wij de nationale hobby nog even kunnen verlengen. Karin deed mee.

Terras

Lepeltjes vorkjes
koffie met gebak
parasol

Zomerbriesje zweeft speels
tussen ons samenzijn
Plagerijtjes gelach
Woorden die buitelen
Ogen die herkennen

Eindeloos zondagsgevoel
Eindeloos verlangen
om het leven te vieren

 

Karin Vossen
sept 2018

Gedicht An sept 2018

Zo mooi!

 

 

Ik blijf zoeken, overal en nergens
het moet er toch zijn, ergens
het ultieme geluk dat ligt verborgen
‘ergens’ achter verdriet en zorgen

als ik het na lang zoeken vind
zie ik misschien mijn verloren kind?

 

An Cuijpers-Rutjens

Uit de oude doos, 2001: Karin 1

Bijna kermis in Weert! Karin schildert een klein tafereel van kinderplezier.

(foto: WeertdeGekste)

 

Op de kermis

 

Vijftig meter ponypasjes
vijftig meter weer terug
Vijftig meter kinderschater
makke paarden gaan niet vlug

Wieb’len in dat grote zadel
pappa mamma lopen mee
Ponyneuzen stomen, snuf’len
aan dat vrachtje mens van twee

Vijftig meter van de wereld
van plezier en dienstbaarheid
Warme pure wezens maken
´n afspraak zonder woord en tijd

 

Karin Vossen
29 oktober 2000