Schrijvers Kring Ospel

Het prachtige lichte vriesweer de afgelopen dagen met een stralende zon was een feest! Onze Karin liet zich inspireren door de schitterende voederplek voor vogels in de tuin van Anja.

Vreugde

Winter

Alles rondom is wit

Het laat zich niet temperen

door grauwe luchten

zwaar van bottenkoude nevel

Nee zelfs als de zon niet schijnt

blinken lokken fluisteren de wittinten

Dan vliegen met de lichtheid van blaadjes

de koolmeesjes pimpelmeesjes

roodborstjes mussen merels

mijn dag binnen

Ze schijnen zon

Hoe kan ik ooit nog somber zijn?

Springlevend zijn hun

warme lichaampjes

in de vrieskou

Luidruchtig kwetteren ze

tegen vetbollen en zaadjes

van hun bestaan

Ze kleuren ze trillen ze proeven de tuin

Hoe kan ik ooit nog somber zijn?

Karin Vossen

Eenvoudig, helder en daardoor indrukwekkend: onze An op haar best!

Onweer

Donkere wolken hangen laag

over de natte gronden

en de stormwind blaast gestaag

totdat ze zijn ontbonden

Maar eerst voeren donder en bliksem nog strijd

met veel rumoer gepaard

waar nu de hagel vallen gaat

en welk oord er wordt gespaard

De mensen slaat de schrik om ’t hart

ze bidden: “Spaar ons Heer”

Maar als het onweer over is

vergeten ze het weer

An Cuijpers

Sneeuw, mist, ijs… onze Anja kan daar ook de schoonheid van zien!

Agelopen week hadden we warempel sneeuw! Onze Karn beleeft dat zo op haar heel eigen manier.

Winter

Er komt maar geen eind aan: grote dikke witte vlokken dwarrelen omlaag. Als ik die morgen voor het eerst naar buiten kijk, maakt mijn hart een huppeltje. Sneeuw roept bij mij altijd dat opgewonden gevoel op uit mijn kindertijd. Ook vandaag nodigt die spannende pure witte wereld uit tot een groot feest van buiten spelen.

Mijn dromerijen voeren me spontaan naar… Lapland, het rijk van de Sami’s. Ik zie mezelf al helemaal als een sterke Sami-vrouw: rode wangen, stralende ogen, glimlach op haar gezicht, gefocust op haar tocht met de rendieren door dat barre winterland: meters dikke sneeuwhopen bij min vijfentwintig graden en een behoorlijk krachtige, gure oostenwind. Ze draagt waterdichte laarzen met goed profiel, een warme broek, dikke survivaljack en een muts met een bontrandje.

Dan word ik teruggehaald in de werkelijkheid doordat ik bijna uitglij over de verse sneeuwmodder-pratsj bij ons in de winkelstraat. Vanmorgen sneeuwt het immers in Weert en er ligt zowaar een laagje van wel enkele centimeters dun. Nauwelijks wind, temperatuur ietsje onder het vriespunt. Ik ben op expeditie in de binnenstad en voel me héééél stoer. Met mijn waterdichte laarzen met goed profiel, mijn warme broek, dikke survivaljack en muts met een bontrandje.

Karin Vossen

Waarom zou je ná Kerstmis, niet blijven zoeken naar vrede en eraan proberen bij te dragen? Een bijzondere gedachte van onze Karin.

En met deze ware woorden van onze Resi

sluiten wij het Oude Jaar af.

Wij wensen jullie allemaal

unne gooie roetsj en een stralend 2025!

Een heel mooi en oprecht gedicht van onze Terry. Wij wensen jullie fijne Kerstdagen met vrienden en familie en vooral: veel lichtpuntjes!

Vandaag, als belofte dat er ook na deze winter weer een lente komt: een licht en mooi gedicht van onze An.

Een heel helder en tegelijk teder gedicht van onze Resi.

Voor dit prachtige gedicht van zo’n 30 jaar geleden, lijkt onze An wel inspiratie te hebben gekregen door het schitterende herfstweer van de afgelopen dagen!