Schrijvers Kring Ospel

Sneeuw, mist, ijs… onze Anja kan daar ook de schoonheid van zien!

Agelopen week hadden we warempel sneeuw! Onze Karn beleeft dat zo op haar heel eigen manier.

Winter

Er komt maar geen eind aan: grote dikke witte vlokken dwarrelen omlaag. Als ik die morgen voor het eerst naar buiten kijk, maakt mijn hart een huppeltje. Sneeuw roept bij mij altijd dat opgewonden gevoel op uit mijn kindertijd. Ook vandaag nodigt die spannende pure witte wereld uit tot een groot feest van buiten spelen.

Mijn dromerijen voeren me spontaan naar… Lapland, het rijk van de Sami’s. Ik zie mezelf al helemaal als een sterke Sami-vrouw: rode wangen, stralende ogen, glimlach op haar gezicht, gefocust op haar tocht met de rendieren door dat barre winterland: meters dikke sneeuwhopen bij min vijfentwintig graden en een behoorlijk krachtige, gure oostenwind. Ze draagt waterdichte laarzen met goed profiel, een warme broek, dikke survivaljack en een muts met een bontrandje.

Dan word ik teruggehaald in de werkelijkheid doordat ik bijna uitglij over de verse sneeuwmodder-pratsj bij ons in de winkelstraat. Vanmorgen sneeuwt het immers in Weert en er ligt zowaar een laagje van wel enkele centimeters dun. Nauwelijks wind, temperatuur ietsje onder het vriespunt. Ik ben op expeditie in de binnenstad en voel me héééél stoer. Met mijn waterdichte laarzen met goed profiel, mijn warme broek, dikke survivaljack en muts met een bontrandje.

Karin Vossen

Waarom zou je ná Kerstmis, niet blijven zoeken naar vrede en eraan proberen bij te dragen? Een bijzondere gedachte van onze Karin.

En met deze ware woorden van onze Resi

sluiten wij het Oude Jaar af.

Wij wensen jullie allemaal

unne gooie roetsj en een stralend 2025!

Een heel mooi en oprecht gedicht van onze Terry. Wij wensen jullie fijne Kerstdagen met vrienden en familie en vooral: veel lichtpuntjes!

Vandaag, als belofte dat er ook na deze winter weer een lente komt: een licht en mooi gedicht van onze An.

Een heel helder en tegelijk teder gedicht van onze Resi.

Voor dit prachtige gedicht van zo’n 30 jaar geleden, lijkt onze An wel inspiratie te hebben gekregen door het schitterende herfstweer van de afgelopen dagen!

Dit knap gedicht van onze Annie lijkt ze met een voorspellende blik te hebben geschreven! Vervang het woord “geschutspoort” maar door “social media”…

Een indrukwekkend gedicht van onze Resi, dat iedereen ter harte zou moeten gaan!

ik wou dat ik een sleutel had

naar de goedheid van de mens

de deur naar het kwaad gesloten bleef

met een scheidslijn, heel intens

geen oorlog werd er nog gevoerd

geen misdaad meer gepleegd

het goede op een voetstuk gezet

de vloer met het kwade aangeveegd

universeel zou de sleutel zijn

passend op echt iedereen

het goede moest gaan zegevieren

niemand was er meer gemeen

………………………………………….

helaas is dat een ijdele hoop

de sleutel past slechts op goede daden

het goede wordt vaak opgeofferd

aan de overheersende kwaden

mijn droom zal immer blijven

dat de sleutel op een ieder past

dat het goede altijd overwint

ik vertrouw erop, zeker en vast

Resi Faessen