Schrijvers Kring Ospel

Ze komen er beslist weer aan, ook al lijkt dat nog ver weg: die lome warme zomerdagen die onze Annie zo mooi beschrijft.

Een zomerdag

 

Loom hangt de middag

 

en het droge zand

van oude bospaden glinstert als stof

op mijn huid

 

Staalgrijs hangt de zware lucht

 

De toren van een verre kerk

prikt een gat

in de plots bollende

en strakdonkere hemel

 

Verlangen hangt aan mijn lijf

 

Het droge gras

biedt een rustplaats aan

Wij wachten en zien

de regen voor hij valt

 

Annie Kessels

Oktober 2008

Afgelopen weken was er een aangrijpende docu op tv over de dramatische watersnoodramp in Zeeland, zeventig jaar geleden. Annie was daarvan diep onder de indruk en zocht er woorden voor.

1 februari 1953

 

De wind speelde met de takken

steeds ruwer werd het spel

van geselen en striemen.

De storm, de vloed, het springtij

vielen niet te keren; ze werkten samen.

Het opgestuwde water drong huizen binnen

stroomde omhoog door slaapkamers en zolders

de vlucht van bewoners eindigde op de daken.

 

Hoe lang duurt een nacht in striemende kou en angst?

Hoe weer verder te gaan als je kinderen uit je handen glippen en verdwijnen in de waterberg?

Hoe weer verder te gaan als de verzilte akkers geen oogst meer leveren?

Hoe weer verder te gaan als de wind weer speelt en danst met de takken?

Hoe weer verder te gaan?

 

Annie Kessels

Rilde jij al van de kou door die paar buitjes sneeuw en paar graadjes vorst van de afgelopen dagen? 😀

Dan hebben we goed nieuws: van dit heerlijke verhaal van José krijg je het beslist warm!

Soep met ballen

 

Op een prachtige dag in augustus kreeg ik een mega grote zak tomaten, blozende rode vitaminebommetjes, volgepakt met aardse smaak. Grillige vormen die getuigen van een natuurlijke groei. Zo rijp dat ze op het punt stonden om uit hun voegen te barsten. Zalig!

Toevallig had ik de dag ervoor van iemand anders een bakje met allerlei soorten pepers en mini puntpaprikaatjes gekregen. Aangezien ik wel van pit hou, bekend bij deze en gene.

Mijn brein begon meteen te koken, recepten doe ik niet zo aan dus uit de losse pols begon ik vol goede moed eerst met het schoonmaken van de tomaten. Snijden, kroontjes en harde stukjes verwijderen. Het was behoorlijk veel en goed voor een paar grote pannen soep. Eventueel kon ik van een pan ook nog tomatensaus maken voor pasta’s, kwestie van wat verder inkoken – simpel.

Ik sneed uien fijn, raspte de knoflook en de gember en begon dit te fruiten in olijfolie. De geuren kwamen vrij en vulden het huis met warmte, nog meer warmte want het was maar rond de 30 graden die dag 😉

De tomaten werden daarna ook mee gefruit zodat de zuren wat minder overheersend zijn, even een werkje maar dan heb je ook wat. Ik had nog een paar potten geroosterde paprika’s in mijn voorraadkast staan, een sublieme combi met tomaten. Ook de verse mini puntpaprikaatjes moesten eraan geloven en voor de kick nog wat verse pepertjes, kontje er af en hup met de geit. Ik had gele/rode/oranje en groene soorten chilipepertjes gekregen die op zich best mild zijn en pleurde er van ieder soort een in elke pan.

Zoon en ik hebben al eens eerder geprobeerd om zelf sambal brandal of badjak te maken maar dat was niet echt een succes, laat ik dan ook liever over aan een echte indo. Ik koop het kant en klaar en gebruik het in heel veel kooksels. Dus ik twijfelde of ik nog wat in de tomatensoep zou doen. Beter even wachten tot het ongeveer klaar is, eerst maar proeven – strak plan!

 

Het pruttelde dat het een lieve lust was en ik had het idee dat de hele straat het kon ruiken, heerlijk.

Ik gooide er nog wat kruiden bij. Italiaanse, extra basilicum en selderij en een paar bouillonblokjes. Jong het water liep me in de mond. Na een tijdje moest er uiteraard geproefd worden.

En ze zeggen wel eens dat de soep niet zooo heet wordt gegeten als ze wordt opgediend. Nou dat was letterlijk een understatement in dit geval.

Niet gekruid, pittig of zelfs pikant maar reteheet!!

Het zweet stond al op mijn voorhoofd maar nu gutste het uit alle denkbare poriën die je je maar kunt bedenken. Jezus mina, niet normaal. Ik zat me op dat moment te bedenken dat iemand in de overgang zelfs niet zo’n heftige hotflash kan krijgen. Toch teveel pepers? Nah, daar kan ik normaal wel tegen.

Maar goed, wat nu.

Ik herinnerde me dat mijn zwager, dol op koken, ooit eens zei dat je iets wat te heet is kunt “afblussen” met suiker. Zo gezegd, zo gedaan. Ik voegde bruine basterdsuiker toe tot het “te doen” was. Een echte tomatensoep met ballen, zelfs zonder de vlezige balletjes. Puur en (h)eerlijk, vers gemaakt met liefde. Toch maar mooi een voorraadje voor in de vriezer.

 

Wat bleek nu achteraf?! Die verduveld grappige puntpaprika’s waren dus geen puntpaprika’s maar een heter soort peper dan de “gewone” chilipepers die er in allerlei kleuren in zaten. Ik werd keihard uitgelachen door de pepermeneer. Weer wat geleerd, eerst even navragen wat het precies is.

Roer en kook voorzichtig – het kan heet worden in een keuken…

 

©José Bergh-Berben

November 2022

 

N.a.v. de woordjes Moed en Pikant

Onze Karin is vol ver- en bewondering voor de oceanen en de diepzeewereld. Dat leidde tot deze bijzondere gedachte van een walvis. Neem er even je tijd en rust voor…

De walvis

 

De grens is bereikt: de tijd bijna om

Rapporten vol doemscenario’s

voor de Grote Blauwe Wateren

komen niet aan

Daarom zing ik vanaf nu een ander lied

dat met de grote WereldWinden

de aarde rond zal gaan

 

Ik zal alleen nog maar zingen

over het wondere samenleven

van alg tot walrus

van koraal tot orka,

 

over die oneindige wereld

waarvoor je alleen maar

met ademloos respect

diep kunt buigen,

 

over de oorverdovende rust

van dat vloeiend langzaam leven

 

De Grote Oceaanstromen

zal ik beschrijven en bedanken

want zij zijn immers die indigo baarmoeder

van onze groene Moeder Aarde

 

De grens is bereikt en

ik wens dat dit nieuw lied

vol verlangen heimwee liefde

de mens diep in zijn hart zal raken

en dat hij diezelfde dag nog

eindelijk wakker wordt,

beseft waar hij vandaan komt

 

Karin Vossen

December 2022

Nav de woorden grens en walvis

en het boek “De zwerm” van Frank Schätzing

 Een mooie winterimpressie van onze An!

Een concert van krassende kraaien

Hun podia zijn de door de wind zwiepende takken,

als de maaiende armen van een dirigent

De zon maakt er een lichtspel bij

en vanachter voorbij zeilende witte wolken

straalt van tijd tot tijd wit winterlicht

An Cuijpers

November 2008

We kunnen het nieuwe jaar niet beter openen dan met deze mooie gedachte van An: nog altijd actueel!

Saamhorigheid

 

Een gevoel van eenheid met je leefgenoten,

samen veiligheid op straat promoten

samen verantwoordelijk voor de natuur

ook voor verre vriend en buur

 

Dat uitdragen door al je daden,

nooit je goede voornemens verraden

maar doorgaan op ingeslagen wegen

 

Wie goed doet, komt saamhorigheid tegen

 

An Cuijpers

November 2008

 

De laatste dagen van het jaar nodigen uit om terug te blikken en vooruit te kijken.

Met als resultaat voor onze Terry, dit knap en zelfs fel gedicht. Om stil van te worden.

Grenzen

 

Loze woorden

drijven in de lucht

als flarden mist

boven een grasland

 

mensenrechten genegeerd

als irritante muggen

op een zomeravond

 

grenzen overschreden

door de hoofdrol geld

en zijn sidekick macht

 

mensen leunen gezapig

achterover wachtend

op die reality soap die

al de wereldse problemen

laat verdwijnen

 

zoals de zon de flarden

mist laat oplossen

en een ander beeld

voorschotelt

 

het wordt tijd voor

een barre winter

zodat we ontwaken

uit onze al veel te lang

durende zomerslaap

 

Terry van Lierop

December 2022

Vandaag, aan de vooravond van Kerstmis,

in plaats van een mooie quote op ons facebook:

een “alternatief” Kerstgedicht van onze An!

De ballen!

Rollebollend met de ballen

die Van gaal zijn leven vergallen

Dat zagen wij heden op de tee-vee,

heel Nederland leefde mee

Nu halen wij de Kerstballen van de zolder,

dat zijn ook ballen met wat kolder

We laten ons verblinden door de schijn

een mens moet een beetje blij kunnen zijn

Al is het met een mus, een dode:

even pauze met wat vrede

weg met de oorlog is onze bede!

An Cuijpers-Rutjens

Dec 2022

Hoe zou je het nu niet eens kunnen zijn met Resi haar Kerstwens?

De SKO wenst alle trouwe volgers heel fijne feestdagen!

Kerstmis 2022

Ik droom van een

mooi versierde boom

een kerstboom vol twinkelende lichtjes

met rondom deze sparrenboom

een schare van blije gezichtjes

Ik droom van een

stemmig gedekte tafel

voedsel, alles vers bereid

dat door meerdere families samen 

genuttigd wordt in gezelligheid

Ik droom van een sfeer van

vriendschap, van liefde

en genegenheid

voor hen die het moeilijk hebben

voor sommigen is het oorlogstijd

Ik droom nog steeds van vrede

van rust en veiligheid

op onze waardevolle aarde

maar voor miljoenen mensen

verloren deze woorden hun waarde

Ik droom en wens van harte

dat het niet bij dromen blijft

dat ik het nog beleef misschien

dat met Kerstmis overal ter wereld

het ware Licht wordt gezien.

Resi Faessen-Teeuwen

Ach, als jouw oude knuffel eens kon spreken…

Jouw vroegste vroeger

Bracht de nacht jou onrust

redde ik jouw droom

Bracht de dag jou spelletjes

speelde ik mee

Had je koorts

kalmeerde ik jou

Had je tranen

troostte ik ze weg

Was je blij, levendig

lachte ik mee

Was je vol verhalen

hoorde ik ze aan

Ik was immers jouw knuffel

Jouw hele wereld

Karin Vossen

31 mei 2007