Schrijvers Kring Ospel

Een mooie warme jeugdherinnering van An.

De geur van de Peel wikkelt zich om mijn gedachten
het turfvuur had zo wonderlijke machten
dat gaf warmte die de armoede verzachtte
op die turfkachel stond de koffiekan
koffie versterkt met een lepeltje Buisman
de koffie gaf ons vaak een boost
en een heleboel warme ‘troost’
dan kwamen ook de spookverhalen
griezelend ging ik met mijn zusjes naar boven
en we keken onder het bed
of er geen spook zat dat ons kwam halen
die avonden waren met geen geld te betalen
dat was in lang geleden tijden
op de Oude dijk met vier meiden.

An Cuijpers-Rutjens

Read Full Post »

Ook deze 2e Paasdag weer twee berichten.

Anja heeft een nog een uitgaanstip voor dit Paasweekend… een museum hoeft namelijk helemaal niet saai te zijn!

La lingerie de la femme

Negligé transparant, o la la
en een korset met veters
en moderner nog, een met een rits
en een BH met beugel,
wit geweest maar nu verroest,
ligt naast een jarretel
in kleuren taupe, lila, hemelsblauw,
turquoise, wit en roze

Pour madam, niet voor haar meid
in ieder geval verleden tijd,
want ik zag het op hout en achter plexiglas
toen ik in Genève in het museum was

Anja Massee

N.a.v. de expositie

“Accumulation de lingerie feminine sur toile, bois et plexiglas”

Read Full Post »

Ook deze 2e Paasdag weer 2 berichten.

Vorige week publiceerden wij het gedicht van Annie n.a.v. deze “spannende” foto. Helemaal vergeten om te vermelden dat deze foto is gemaakt door Robert van Lieshout en wij die van hem mogen publiceren. Onze excuses Robert en bedankt voor de toestemming!

Read Full Post »

Deze week twee berichten.

De schrijfopdracht was bijgaande foto, die de SKO nieuwsgierig maakte. Wij konden er veel kanten mee op. Annie heeft razend knap de sfeer in woorden gevangen.

Grijs en wazig is het fragment
een herinnering; meer niet
mijn ogen zoeken
het beeld op het netvlies
laat los
Verdwijnt grijs en wazig.

Annie Kessels
Maart 2017

Read Full Post »

Deze week twee berichten.
Op ons Facebook heb je vorige week al van het feestje kunnen genieten, wij doen het vandaag dunnetjes over in een “afterparty”.

Want vorige week zaterdag 1 april 2017 (nee geen grap!) was het dan zover: een spannende dag voor onze An en haar dochter Gerrie.
Hun gezamenlijke dichtbundel ‘In de voetsporen van mijn moeder’ werd “de wijde wereld” in gestuurd.
Ze signeerden het juweeltje die middag bij Bruna Nederweert tussen 13.30-16.00 uur.
Natuurlijk was de SKO ook van de partij. An en Gerrie: van harte proficiat!

Read Full Post »

Een heel origineel en meeslepend verhaal van José!

Doornroosje

Een lange donkere tunnel waar aan het einde een sprankje licht de hoop op bevrijding hoog houdt. De muren bedekt met langgerekte schaduwen en iets dat op mos lijkt. Kille vochtigheid stroomt als een herfststorm langs haar gloeiende lijf terwijl ze voetje voor voetje probeert verder te komen. Haar handen lijken wel ijsklompjes, niet in staat om ergens de grip te vinden. Haar voeten wegen wel een ton – haar benen willen haar niet eens meer verder dragen. Moe, zo moe is ze. Even op adem komen. Uitrusten om weer krachten te verzamelen.
Met gesloten ogen probeert ze te focussen, haar oren automatisch gespitst. Tijd lijkt haar grootste vijand als ze ergens ver weg stemmen hoort. Ze zoeken haar. Angstig tracht ze haar ogen te openen maar de loomheid overvalt haar als een dief in de nacht. Gehuld in de nevelen van de tunnel lijkt ze veilig maar dat is slechts een illusie – een hersenspinsel. Het is alsof haar brein spelletjes met haar speelt, het gevaar en de veiligheid door elkaar lijkt te halen.

De stemmen klinken dichtbij, maar dat kan ook aan de echo’s van de tunnel liggen. De koude windvlagen die langs haar lichaam blazen verspreiden diverse geuren. Oud zweet ruikt ze voornamelijk. Of komt het van haar eigen lijf af dat door de stress overtollig transpireert? Om gek van te worden die twijfels. Iets bloemigs en een duidelijke muskusgeur weet ze te onderscheiden en de hoop op verlossing steekt de kop weer op.
Door haar wimperhaartjes heen ziet ze weer fel licht op zich af komen. Waar het zojuist nog donker was lijkt het ineens alsof ze midden op de snelweg staat en recht in een stel felle ledlampen kijkt van een auto die met een waanzinnige snelheid op haar afkomt. Ze hoort een motor en piepende geluiden die als nagels over een schoolbord krassen. De oude zweetgeur baant zich meedogenloos een weg door haar neus.
Te dichtbij! Wat willen ze van haar!?
Ze wil wel iets roepen maar het geluid komt niet eens tot haar lippen, blijft hangen in haar dichtgesnoerde keel die droog aanvoelt als Saharazand. Haar lichaam verstart en inwendig huilt ze bittere tranen.
Zo ver gekomen om in het zicht van de verlichting te stranden?
Ze voelt de kracht afnemen en probeert door het felle licht haar omgeving in zich op te nemen.
De tunnel blijkt eerder klinisch helder dan een in donker gehulde angstaanjagende bedompte passage. Geruststellende gedachte, is het eerste wat haar te binnen schiet en tergend langzaam laat ze zich wegzakken in een droomloze slaap …..
Nu.nl:
Door onze verslaggever.
Bonnie P. is na een coma van twee jaar, in het bijzijn van haar familie van de beademing gehaald en vanmiddag overleden.
De verdwaalde kogel van haar partner in crime Clyde B. die haar in een long trof is destijds met succes verwijderd. De narcose echter bleek een te grote dosis te zijn waardoor Bonnie P. hier niet meer uit ontwaakte. De artsen zijn stellig overtuigd dat ze al twee jaar zgn. hersendood was en overtuigden haar familie om haar niet nutteloos langer als een kasplantje te verzorgen.
Aldus geschiedde ….
©José november 2016
n.a.v. nacht en nevel (Hilly)

Read Full Post »

Een pareltje van Anja…

Nadagen

Huiverend herken ik
de nadagen van ons leven

Ik droom van kleuren
Nestelen zich
heel dicht geweven
de herinneringen van de tijd

Anja Massee
Maart 2017

Read Full Post »

Deze week twee berichten!

Een schitterende gedachte van An: de mooiste dingen in het leven kun je niet bezitten!

Spinnenweb

Er was eens een schitterend web
met parels hier en daar
Die wilde ik oogsten gaan
maar ze vielen uit elkaar
Het gescheurde rag
hing als een vlag
halfstok voor kinderdromen
die nooit zijn uitgekomen
An Cuypers-Rutjens
Mei 1999

Read Full Post »

Deze week twee berichten!

Met trots publiceren wij deze aankondiging van de bundel van moeder An en dochter Gerrie Cuijpers. (Aanvullende info tov ons facebook-bericht)

“Lieve lezers van deze pagina, ons mam An Cuijpers-Rutjens en ik, Gerrie Cuijpers, hebben samen een dichtbundel samengesteld van een deel van onze gedichten. We blijken veel over dezelfde thema’s te denken en schrijven maar schrijven wel heel verschillend. En daar is een mooie bundeling uit voortgekomen.
Op zaterdag 1 april tussen half twee en vier uur is er een signeersessie in Bruna Nederweert aan de Lambertushof.
Wij gaan ook voordragen uit (ander) eigen werk zoals het uitkomt.”

Nadere informatie:
De bundel kost €8,95 (op 1 april tegen contante betaling bij Bruna). Deze prijs is exclusief eventuele verzendkosten:
de bundel is namelijk ook te bestellen/reserveren via de mail van Gerrie: info@3muzen.nl of het facebook van Gerrie: https://www.facebook.com/gerrie.cuijpers.

Over An en Gerrie:
Onze nestor An Cuijpers is een trouw lid van de SKO, vanaf de oprichting 17 maart 1994. Zij heeft medewerking verleend aan alle publicaties van de SKO. In maart 2000 kwam haar gedichtenbundel “Kruimels van zoete en bitterkoekjes” uit. Ook is ze enthousiast lid van de schrijfgroep van Veldeke Kring Weert.

Haar dochter Gerrie heeft o.a. een expositie gehouden in het Bezoekerscentrum De Pelen te Ospel in mei/juni 2009. De SKO heeft toen met veel plezier medewerking verleend door het schrijven van gedichten bij 7 van haar schilderijen. Onder de tab “Project” vind je meer informatie over Gerrie en deze expositie.

TOT ZIENS OP 1 APRIL A.S. BIJ BRUNA NEDERWEERT!

Read Full Post »

Het weer wordt zachter, de dagen lengen: dat inspireerde Resi tot een feestelijk sonnet.

Dansen, dansen, dansen

ontluikend groen, eind wintertijd
met bloemen nu nog in de knop
beloven weeld’righeid ten top
zijn tot intense bloei bereid

’t zonnetje verwarmt de grond
tevens zowel mens als dieren
laat ons samen de lente vieren
in deze mooie morgenstond

zullen we een walsje wagen
dansen we zo de winter uit
heffen ’t glas op voorjaarsdagen

voelen de zon op naakte huid
ons hoor je dan niet meer klagen
we gaan genieten vrolijk en luid

Resi Faessen-Teeuwen

Read Full Post »